مشاهیر جهان

شرح کوتاهی بر زندگی بزرگان و مشاهیر ایران وجهان

Biography of A.S.J. Tessimond

Arthur Seymour John Tessimond was born in Birkenhead. He was an only child. He was educated at Charterhouse but ran away to London at the age of 16, only to return home two weeks later. He went to Liverpool University and then moved to London where he worked in bookshops and then as an advertising copywriter. He went into hiding during World War II, as he considered he would not be much good as a soldier. As it happened, he later discovered he was unfit to fight anyway.

He was an eccentric with depressive tendencies whose inheritance went either on night-life or on psychoanalysts. He was given electric shock treatment and this may have contributed to the brain haemorrhage that later killed him. His work shows great clarity and often humour. He wrote about the ordinary and about city stereotypes. Some of his poems are conversation-poems and these often capture his tendency towards melancholy. Three volumes of his poems were published during his lifetime. ..

+ نوشته شده در  پنجشنبه 30 آبان1387ساعت 16:29  توسط صنم کازرونی  | 

Biography of A.R. Ammons

A.R. Ammons Ammons was born near Whiteville, N.C., in 1926 and graduated from Wake Forest University in North Carolina, where he received a bachelor's degree in biology. He began writing poetry while serving onboard a U.S. Naval destroyer during World War II. Before coming to Cornell in 1964, he attended graduate school at the University of California-Berkeley, worked as an elementary school principal in Cape Hatteras, N.C., as a real estate salesman, an editor and as a sales executive at his father-in-law's New Jersey glass company. His first book of poetry was published in 1955.

The citation for Ammons' 1973 National Book Award reads in part: "In the enormous range of his work, from the briefest confrontations with the visual to long powerful visionary poems, he has extended into our present and our future the great American tradition of which Emerson and Whitman were founders."

Roald Hoffmann, a 1981 Nobel laureate in chemistry as well as a poet and Ammons' colleague at Cornell, described his friend as a "natural philosopher" in an address he gave during Cornell's "Ammonsfest" -- a celebration of Ammons' life and work held on campus in 1998. "His search, gentle yet insistent, is for a philosophy of nature -- a metaphysics always, an epistemology of openness to the connectedness of things and ideas, its inherent logic, an aesthetics rooted in the wonder of it all and reinforced by the purposive harmony of his poems, an ethics, even an eschatology of the very real world."

Fellow North Carolinian, Robert Morgan, novelist, poet and Cornell Kappa Alpha Professor of English, spoke of faculty member Ammons' willingness "to take the unpopular point of view in a discussion, to be advocate for the truly disadvantaged, the outsider. He was always able to surprise us. He was a presence, a leader."

Of Ammons' poetry, Morgan said, "Though he was famous for the fine abstraction of his poetry, he was also capable of vivid and significant detail. The high abstraction of his thought was wedded to an immediate idiom, a living voice. He was one of the most distinctive voices in American poetry. There is no one like him."

Phyllis Janowitz, Cornell professor of English, spoke of her long friendship with Ammons saying, "He was the most generous man and friend anyone could know or have; he made everyone feel like the only one."

Roger Gilbert, Cornell professor of English, appeared with Ammons at the Women's Community Building in downtown Ithaca for a reading last spring -- Ammons' last public appearance as it turned out. Gilbert, who has included Ammons' works in one of his own poetry anthologies, said it was a phone call from Ammons that convinced him to come to Cornell.

"Cornell had made me a job offer, and I was procrastinating to see what else would come along. One day the phone rang and it was Archie, as friendly and relaxed as he always was, saying nice things about my work and hoping that I'd come to Cornell," said Gilbert. "That call meant more to me than any material enticement could have, because it told me that if I went to Cornell, I'd have a genuine relationship with one of the poets I most admired, despite the huge differences in our ages and reputations. And that turned out to be true."

Ammons was a marvelous conversationalist who held weekly informal discussions in the Goldwin Smith Hall's Temple of Zeus coffee shop. Jonathan Culler, senior associate dean in the College of Arts and Sciences and former English department chair, remembered Ammons as a "gentleman and a colleague interested in the work of others, even literary theorists whose concerns must have seemed remote from his own. He spent a lot of time around the department and was always available for a chat in the mailroom or over coffee in the Temple of Zeus," Culler said.

Gilbert said he'll miss those informal talks.

"For a poet as prolific as Archie, he was amazingly gregarious, often sitting in his office with the door open just waiting for visitors to drop by for a chat," Gilbert said. "Many mornings as I'd pass through Zeus to get my coffee, I'd decline Archie's invitations to sit and schmooze for a few minutes, explaining that I had to go prepare my class (which I did). I'd give anything to go back and have those missed conversations now."

Former Cornell provost Don Randel, now president of the University of Chicago, was an admirer of Ammons' work. Reflecting on his friend's passing Monday, Randel said:

"Archie Ammons once began a poem saying, 'Nothing's going to become of anyone except death.' He was right, as usual, and right in the same poem to urge us in the face of this fact to 'drill imagination right through necessity.' But in that opening line, he was in an important way also wrong about himself. For what has become of Archie is also that he has given many of us the words with which we will continue to think about nature, art, death, life and a good deal else. By this method he will outlive us all."

Ammons is survived by his wife, Phyllis Ammons, of Ithaca, his sister, Vida Cox, of North Carolina, son John Ammons and daughter-in-law Wendy Moscow, and two grandchildren, Matthew and Jasmine, all of California. Plans for services are incomplete at this time. ..

+ نوشته شده در  پنجشنبه 30 آبان1387ساعت 16:28  توسط صنم کازرونی  | 

Biography of A G Stephens

A G Stephens Alfred George Stephens was born in Toowoomba, Queensland on August 28th, 1865. He attended Toowoomba Grammar School until the age of 15 when he went to Sydney to learn the printing trade. While there he also gained certificates in French and German from Sydney Technical College. Returning to Queensland in 1889 he became the editor of country newspapers at Gympie and Cairns and sub-editor of "The Boomerang" in Brisbane. During his stay in Cairns he won a prize for an essay titled Why North Queensland Wants Separation which was published as a pamphlet. It was here too that he met Constance Smith whom he was later to marry.

In 1893 he visited the World's Fair at Chicago as correspondent for a number of Australian newspapers. He travelled in Canada and Europe before settling as a journalist in London on the Daily Chronicle. In response to an offer from J.F. Archibald he returned to Australia in 1894 to commence work on "The Bulletin" as a general writer and sub-editor of verses and stories. In the same year an account of his experiences abroad was published as A Queenslander's Travel Notes.

In 1896 he instituted, and became editor of, The Bulletin's famous literary section "The Red Page". This was to be a major force in fostering an appreciation of literature among a generation of Australians. He was also placed in charge of the book publishing department and between 1897 and 1905 he selected and edited 23 works including Such Is Life by Tom Collins, Steele Rudd's On Our Selection and the poems of Will Ogilvie, Louise Mack, Roderic Quinn and Bernard O'Dowd. It has been rightly said that "most of them owed their existence, as authors, to Stephen's discernment". During this period he also launched "The Bookfellow", a literary magazine of which 5 numbers appeared in 1899.

In 1906 he left "The Bulletin" to set up on his own as an independent literary agent, publisher and writer. He revived "The Bookfellow" as a weekly but when this venture failed because of insufficient capital, he accepted the position of assistant editor on the "Evening Post" in Wellington, New Zealand.

He returned to Sydney in 1909 and in 1911 he again revived "The Bookfellow", this time as a monthly magazine. It was suspended in 1916 while he edited the successful Anzac Memorial, a miscellany of art, prose and verse published by the Returned Soldiers Association, but was recommenced in 1919 and continued to appear at irregular intervals until 1925. It was during this period that he published a series of notable interviews with prominent people including J.C. Williamson, Gladys Moncrieff and Somerset Maugham. He also continued his policy of publishing small volumes of verse including three collections of John Shaw Neilson's poems.

Following the demise of "The Bookfellow" he continued as a freelance journalist, publisher and confidant of writers. Despite financial hardship he maintained his vision of a distinctly Australian literature which, while acknowledging its European origins, would nevertheless achieve an importance and value of its own. He died at Sydney on 15 April 1933.

His own published works included a collection of essays, selected from "The Red Page", titled:
The Red Pagan (1904)
Literary Biographies of: Victory Daley (1905), Henry Kendall (1928) and Christopher Brennan (1933)
the patriotic song An Australian Anthem (1915)
a novel The Lady Calphurnia Royal (1909), written in collaboration with Albert Dorrington.

It was his unselfish encouragement of other writers and his well informed, perceptive criticism of their work that constitutes his greatest contribution to Australian literature. His influence was immense in the development of an indigenous literary culture in the Australian continent. ..

+ نوشته شده در  پنجشنبه 30 آبان1387ساعت 16:26  توسط صنم کازرونی  | 

Biography of A B Banjo Paterson

A B Banjo Paterson "Banjo" Paterson's poetry and stories, still popular to this day, are among the best writings of our national culture, often evoking a strong affection for, and affinity with, the Australian bush and community.

Andrew Barton Paterson (later to use the pseudonym of "The Banjo" for his magazine writings; an alias derived from the name of a racehorse the family owned) was born of pioneering stock, near Orange in New South Wales, on 17 February 1864. He excelled not only in his studies but was an all-round sportsman. He had a deep affection for horses, being a natural horseman, winning note as an amateur rider, and, not surprisingly, many of his works have a "horse theme".

In 1885 he commenced contributing to The Bulletin magazine, at that time a significant force for Australian nationalism, which crossed all boundaries of class and taste. He readily acknowledged a sympathy for the editorial direction of its founder J.F. Archibald, who pursued Australian nationalism in the face of the British mind-set current at that time.

In 1889 Paterson published, at his own expense, a pamphlet of social ideals, Australia for the Australians, with an underlying focus on individual and national self-sufficiency and reliance. It advanced the worth of honest work - against speculators and manipulators who produced nothing. Cheap labour he saw as a signal of the degradation of society. His ideals rejected unemployment and polarisation of the workforce due to "the strife of the world's markets".

In 1895 The Man from Snowy River and Other Verses was released, breaking all publishing records in Australia and becoming a cultural icon itself. Over 100 years later it is still being republished.

His great sense of Australianism can be seen not only in his penning of Australia's national song "Waltzing Matilda", but also in many of his other popular works, such as "Clancy of the Overflow", "The Road to Gundagai", "Mulga Bill's Bicycle", and "The Geebung Polo Club"; all contributing to the Australian consciousness.

Paterson was caught up in colonial Australia's commitment to the unfortunate Boer War, becoming a war correspondent. He was also a correspondent in the tragic First World War, providing a particular flavour and record of the participation and sacrifices of the Australian forces.

As a freelance writer he contributed to various newspapers and magazines. In some of his articles he warned Australians that the threat of Asianisation to the Northern Territory was not being effectively challenged. He attacked the demands of some employers for cheap Asian labour (particularly those in the Northern Territory), and told of the consequences for our nation of Asian immigration.

Banjo wrote of :

"the fear of the N.T.'s resumption as a Crown colony, an event which would be followed by an influx of cheap Asiatics from Britain's Eastern possessions. And, in fact, the Territory itself is now clamouring for the introduction of the cheap and nasty Chow, notwithstanding that it is breeding its own Chinky fast enough... The hordes of aliens that have accumulated are a menace to the rest of Australia." The Bulletin, 31 December 1898.

"Only eight day's steam from our Northern Territory there lies the great seething cauldron of the East, boiling over with parti-coloured humanity - brown and yellow men by the million, and they are quite near enough to us to do a lot of harm if their ideas run that way... If our dashing Australian soldiers are ever called on to fight at all it will be to fight these Eastern peoples, and they will have to fight in our Northern Territory... Furthermore, our Northern Territory, practically uninhabited by whites, is just the place to suit these people. On those great sweltering, steaming, fever-laden plains, where the muddy rivers struggle slowly to the sea, the Orientals are in their glory. If they once get a good footing there, they will out-breed and out-multiply any European race." Sydney Morning Herald, August 1901.

"Whatever danger there may be from the kanaka is as nothing compared to the danger of the Oriental invasion... The fact that a few thousands of these people have settled on our coasts does not trouble us much. They can do little harm in our time. But the same was said of the first rabbits let loose in Australia... it is the existence of this and similar depots of Asiatics along our coasts to which the attention of all thinking people is invited. We know what troubles the Americans are having over the black question, and these Asiatics will assuredly be all over northern Australia within the next few years." Sydney Morning Herald, 31 August 1901. ..

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 18:56  توسط صنم کازرونی  | 

Biography of William Blake

 

William Blake William Blake and his works have been extensively discussed and criticised over the twentieth and now this century, however previous to that he was barely known. He first became known in 1863 with Alexander Gilchrist’s biography “Life” and only fully appreciated and recognised at the beginning of the twentieth century. It seems his art had been too adventurous and unconventional for the late eighteenth and early nineteenth century, maybe you could even say he was ahead of his time? Either way, today he is a hugely famous figure of Romantic literature, whose work is open to various interpretations, which has been known to take a lifetime to establish. As well as his works being difficult to interpret, him as a person has also provoked much debate. Henry Crabb Robinson, who was a diarist and friend of Blake’s at the end of his life asked the question many students of Blake are still unable to conclusively answer:

“Shall I call him artist or genius – or mystic – or madman?” (Lucas, 1998 p. 1)

Born on 28th November 1757 in Soho in London, he had a grounded and happy upbringing. Although always a well read and intelligent man, Blake left school at the early age of ten to attend the Henry Pars Drawing Academy for five years. The artists he admired as a child included Raphael, Michelangelo, Giulio, Romano and Dürer. He started writing poetry at the age of twelve and in 1783 his friends paid for his first collection of verses to be printed, which was entitled “Poetical Sketches” and is now seen as a major poetical event of the 18th century. Despite his obvious talents as a poet, his official profession was as an engraver because he could not afford to do a painter’s apprenticeship and therefore began his apprenticeship with the engraver James Basire in 1772. After completing his apprenticeship six years later, he joined the Royal Academy of Art. At this point his art and engraving remained separate – he wrote and drew for pleasure and simply engraved to earn a living. In 1784 he opened his own shop and in the same year completed “Island in the Moon”, which ridiculed his contemporaries of the art and literature social circles he mixed with. Two years previous to this, he married Catherine Boucher.

Now Blake was an established engraver, he began experimenting with printing techniques and it was not long before he compiled his first illuminated book, 'Songs of Innocence' in 1788. Blake wanted to take his poetry beyond being just words on a page and felt they needed to be illustrated to create his desired effect. Shortly after he completed 'The Book of Thel' and from 1790-3, 'The Marriage of Heaven and Hell', which followed on from his significant Prophetic books. These books were a collection of writings on his philosophical ideas and although they have nothing to do with his poetry, it was a sign of his increasing awareness of the social injustices of his time, which led to the completion of his 'Songs of Experience' in 1794.

One of Blake’s main influences was the society in which he lived. He lived during revolutionary times and witnessed the downfall of London during Britain’s war with republican France. His disgust with society grew as he matured and 'The Songs of Innocence and Experience' depict this transition. As well as having radical religious ideas for the time (he did not believe in “religion of nature or reason, but thought man’s nature was imaginative and mystical” (Lister 1968, p.27)), he also had radical political ideas due to the day-to-day poverty he was forced to witness.

“Living near the end of a century, born in a period of imperialistic wars, coming to maturity during the American Revolution and to the full bloom of his genius during the French Revolution, aware of impending economic change and sick to the bone of ruling hypocrisy, he viewed the evnts of his own days as the fulfilment of prophecy…” (Hagstrum 1964, p. 97-98)

Blake’s preoccupation with good and evil as well as his strong philosophical and religious beliefs remained throughout his life and he never stopped depicting them in his poetry and engravings. He died at the age of sixty-nine in 1827 and although the Blake family name died with him, his legacy as a fascinating, complex man of many artistic talents will no doubt remain strong well into this century. Other famous works include 'Europe', 'America', 'Visions of the Daughters of Albion' and 'The Book of Urizen'.

Although Blake is not well known for being a specifically grotesque artist, it is his experiences and disgust with London society in the late eighteenth century that clearly emulates elements of the grotesque. As it would be impossible to discuss all of Blake’s works, this study will focus on 'Songs of Innocence and Experience', particularly 'Songs of Experience' to learn how he portrayed his views on society and how the grotesque falls into that. ..

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 18:50  توسط صنم کازرونی  | 

Biography of Edgar Allan Poe

 

Edgar Allan Poe Poe was born in Massachusetts, the son of travelling actors David and Elizabeth Arnold Poe. His mother died when he was two and his father was an alcoholic, so Poe went to live with a prosperous Scottish tobacco merchant, John Allan, in Richmond. Allan always refused to adopt Poe which led to bad feeling between the two of them.

Poe was educated at Stoke Newington in London from 1815-20. Despite considerable academic success his gambling debts forced him to leave the University of Virginia, where he had gone to study, after one year. By 1827 Poe, with typical restlessness, had moved from Boston to Richmond and then back to Boston again. He gained a good reputation in the army which he joined in 1827, but spent a miserable year at the US Military Academy at West Point in 1830, before being dishonourably discharged.

Poe stayed in Baltimore from 1831-35 and began writing more seriously. In 1836 he married his 13 year old cousin, Virginia. He had been working as a journalist since 1831, earning a bare minimum to survive, and from 1835-37 edited the Southern Literary Messenger.

His short stories reveal a fascination with emotional extremes, particularly fear, though his essays show that he was capable of being objective and critical.

In 1844 Poe moved to New York, but despite popular acclaim his life was still wretched. Virginia died of tuberculosis in 1847 and Poe, still poor and an alcoholic, died in Baltimore two years later. ..

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 18:45  توسط صنم کازرونی  | 

نرم افزار فوق العاده قوی برای دور زدن فیلتر

روی این لینک کلیک کنید فایل اموزشی همراه می باشد 

http://www.4shared.com/file/16612813/31b184b4/Azad.html

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 7:33  توسط صنم کازرونی  | 

قوی ترین و سریع ترین آنتی فیلتر(ف ی ل تر شکن) Free Gate

لینک مستقیم: 

  آنتی فیلتر FreeGate 6.76

لینک کمکی: 

 FreeGate 6.76 - MegaUpload

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 7:27  توسط صنم کازرونی  | 

ثبت وبلاگ در ۱۵۰ موتور جستجوگر مشهور جهان ....

به این سایت می تونید سر بزنید: 
 

http://kanany22.blogfa.com/page/sabt.aspx

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 7:13  توسط صنم کازرونی  | 

باراک اوباما

باراک اوبامادوره ریاست جمهوری باراک اوباما از بیستم ژانویه سال ۲۰۰۹ میلادی آغاز می شود که مطابق است با اول بهمن ۱۳۸۷ خورشیدی.

باراک اوباما، چهل و چهارمین رییس جمهوری منتخب ایالات متحده آمریکا

باراک اوباما نخستین آمریکایی –آفریقایی تباری است که در طول تاریخ آمریکا به عنوان ریاست جمهوری این کشور انتخاب شده است. باراک اوباما پس از ادای سوگند ریاست جمهوری در بیستم ژانویه سال ۲۰۰۹ رسما چهل و چهارمین رییس جمهوری آمریکا خواهد شد.

کودکی و تحصیلات

باراک اوباما روز چهارم اوت سال ۱۹۶۱ در هاوایی بدنیا آمد. پدرش ، باراک اوبامای بزرگ، متولد و پرورش یافته دهکده ای کوچک در کنیا بود. آن دانهام، مادر باراک اوباما در یکی از شهرهای کوچک ایالت کانزاس بزرگ شده بود. پدر آن دانهام در دوران رکود اقتصادی در یک سکوی نفتی کار می کرد و بعد از حمله ژاپن به پرل هاربور درارتش ثبت نام کرد. مادر بزرگ مادری اوباما کارگر خط تولید بمب افکن بود، پس از پایان جنگ جهانی دوم مادر بزرگ و پدر بزرگ مادری باراک با استفاده از برنامه های مسکن فدرال خانه ای در هاوایی خریدند و ساکن آنجا شدند.

در دانشگاه هاوایی بود که والدین باراک برای اولین بار ملاقات کردند. مادر باراک دانشجوی دانشگاه هاوایی بود و پدر باراک موفق به اخذ یک بورس تحصیلی شده و در جستجوی رویاهایش به آمریکا آمده بود.

پدر باراک در نهایت به کنیا بازگشت و باراک و مادرش در هاوایی ماندند و چند سالی را هم در اندونزی سپری کردند. سالهای بعد باراک اوباما به نیویورک رفت و سال ۱۹۸۳ از دانشگاه کلمبیای نیویورک در رشته علوم سیاسی ( با تخصص در روابط بین الملل) فارغ التحصیل شد.

باراک اوباما سپس به شیکاگو رفت و به مدت سه سال در شیکاگو به عنوان یک فعال اجتماعی برای بهبود شرایط محلات فقیر نشین شیکاگو فعالیت کرد، باراک اوباما دوباره به دانشگاه بازگشت و سال ۱۹۹۱ در رشته حقوق از دانشگاه هاروارد فارغ التحصیل شد. پس از فارغ التحصیلی از هاروارد باراک اوباما در شیکاگو به عنوان یک وکیل حقوق مدنی شروع به کار کرد.

ورود به دنیای سیاست و سنای آمریکا

کار وکالت باراک اوباما راه را برای ورود او به دنیای سیاست باز کرد، باراک به مدت ۸ سال در مجلس سنای ایالتی خدمت کرد و پس از آن به سنای آمریکا راه یافت. سال ۲۰۰۴، باراک اوباما سومین آمریکایی آفریقایی تباری بود که از زمان " بازسازی" برای عضویت در سنای آمریکا انتخاب شده بود.

اوباما در سنای ایالتی ایلینوی، برنامه " مشوق مالیات بر درآمد" را ارائه کرد که ، بر اساس این طرح در مدت سه سال ، نزدیک به صد میلیون دلار به خانواده های ایالت ایلینوی تخفیف مالیاتی داده شد.

از دیگر برنامه های مورد حمایت اوباما طرح گسترش آموزشهای پیش از دبستان بود، طی جریانی پس از آنکه تعدادی از زندانیان محکوم به مرگ، بیگناه شناخته شدند سناتور باراک اوباما با همکاری با مسوولان اجرای قانون ترتیباتی را فراهم آوردند که در همه موارد مربوط به پرونده های اعدام، تمامی مراحل اعترافات و بازجویی ها باید به صورت ویدیویی ضبط شود.

در سنای آمریکا ، باراک اوباما همراه با تام کوبرن، سناتورجمهوری خواه از ایالت اوکلاهاما لایحه ای مربوط به بازسازی اعتماد مجدد مردم به دولت را ارائه کردند، براساس این لایحه هر آمریکایی میتواند در اینترنت چگونگی و محل هزینه دلارهای مالیاتی را ببیند.

دیدگاههای اوباما

باراک اوباما خطر تهدید تروریستی توسط سلاح های کشتار جمعی را جدی تلقی می کند، او همراه با دیک لوگار سناتور جمهوری خواه به روسیه سفر کرد تا دوره جدیدی از تلاش برای منع گسترش سلاح های کشتار جمعی را آغاز کنند و راهی برای ایمن کردن جهان در برابر خطر سلاح های مرگبار بیابند.

باراک اوباما همچنین اعتیاد آمریکا را به نفت خطری می داند که اقتصاد و امنیت آمریکا را تهدید می کند و در تلاش است تا با متحد کردن کمپانی های اتوموبیل سازی، اتحادیه ها، کشاورزان، سیاستمداران و احزاب کشور استفاده از سوختهای جایگزین و تغییر استانداردهای سوخت اتوموبیل ها را ترویج دهند.

انتخابات ۲۰۰۸

باراک اوباما در رقابت های درون حزبی، سایر افرادی که از حزب دموکرات برای نامزدی انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸ مطرح بودند کنار زد و به عنوان نامزد دموکراتها انتخاب شد. مهمترین رقیب اوباما، خانم هیلاری کلینتون،سناتور نیویورک و همسر بیل کلینتون رییس جمهوری پیشین بود.

بعد از کنوانسیون حزب دموکرات، باراک اوباما همراه با سناتورجو بایدن به عنوان یار انتخاباتی اش، مبارزات انتخاباتی را با شدت و حدت هرچه تمامتر آغاز کردند.

روزچهارم نوامبر سال ۲۰۰۸ با اختلاف قابل توجهی در آرای الکتورال جان مک کین رقیب جمهوری خواهش را شکست داد.


بانوی اول و خانواده اوباما 

میشل اوباما فارغ التحصیل دانشگاه های پرینستون و هاروارد، وکیل و فعال اجتماعی است. میشل سال ۱۹۹۲ با باراک اوباما ازدواج کرد که حاصل آن دو دختر به نامهای ساشا و مالیا است.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:41  توسط صنم کازرونی  | 

جورج واکر بوش

جورج دبليو بوشدوره ریاست جمهوری جورج واکر بوش، از روز بیستم ژانویه سال ۲۰۰۱ آغاز شد که هم زمان است با اول بهمن سال ۱۳۷۹ خورشیدی.

جورج واکر بوش، چهل و سومین رییس جمهوری آمریکا

جورج واکر بوش، چهل و سومین رییس جمهوری ایالات متحده آمریکاست. او روز بیستم ژانویه سال ۲۰۰۱ سوگند ریاست جمهوری یاد کرد و در روز دوم نوامبر سال ۲۰۰۴ برای دوره دوم ریاست جمهوریش انتخاب شد.

پرزیدنت بوش پیش از آنکه به سمت ریاست جمهوری انتخاب شود بعنوان چهل و ششمین فرماندار ایالت تکزاس خدمت کرد و در طول این مدت به عنوان کسی که توانایی همکاری با حزب مخالف را دارد و نیز به عنوان محافظه کاری دلسوز شناخته شد. او سیاستهای عمومی خود را بر اساس اصول مبتنی بر دولت کوچک، مشروعیت شخصی، قدرت نهاد خانواده و کنترل محلی قرار داد.

دوران جوانی و تحصیلات

جورج دبلیو بوش در ششم ژوییه سال ۱۹۴۶ در نیوهیون ایالت کانتیکت متولد شد و دوران رشد خود را در میدلند و هوستون تکزاس گذراند. او در سال ۱۹۶۸ از دانشگاه ییل لیسانس تاریخ گرفت و سپس بعنوان خلبان جنگنده بمب افکن اف ۱۰۲ در گارد ملی هوایی تکزاس خدمت کرد. پرزیدنت بوش در سال ۱۹۷۵ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته بازرگانی از دانشگاه هاروارد دریافت کرد و پس از فراغت از تحصیل به میدلند در تکزاس بازگشت و فعالیت خود را در رشته تجارت انرژی آغاز کرد.

ورود به دنیای سیاست

پرزیدنت بوش در کمپین موفقیت آمیز انتخاباتی پدرش، جرج هربرت واکر بوش شرکت داشت و سپس دست به تشکیل گروهی زد که در سال ۱۹۸۹ باشگاه بیس بال رنجرز تکزاس را خریداری کرد.

او در هشتم نوامبر سال ۱۹۹۴ برای اولین بار و در سوم نوامبر سال ۱۹۹۸ برای بار دوم به فرمانداری تکزاس انتخاب شد. جورج بوش نخستین فرمانداری است که در ایالت تکزاس در دو دوره پیاپی به فرمانداری این ایالت انتخاب شده است.

دوره ریاست جمهوری

جورج بوش از زمانی که به عنوان چهل و سومین رییس جمهوری آمریکا انتخاب شد، تلاش کرده است در همکار ی با کنگره آمریکا به ایجاد شکوفایی و فرصتهای مناسب یاری رساند. او قانونی را به تصویب رساند که بر اساس آن مالیات کارمندان و کارگران کاهش یافت. با تصویب قانون اصلاحات همه جانبه آموزشی در سال ۲۰۰۱ که به قانون « هیچ کودکی پشت در نماند» شناخته شد، دوران جدیدی آغاز شد که بر اساس کنترل دولتهای محلی بر امر آموزش، مسوول دانستن و حق انتخاب چگونگی تحصیل فرزندان برای خانواده ها و تاکید بر اعتقاد اساسی ملی بر حقوق کودکان بود.

پرزیدنت بوش همچنین قوانینی در بهبود وضع بهداشتی، مدرن کردن بیمه درمانی دولتی و عرضه دارو به سالمندان، که برای نخستین بار انجام شد، به تصویب رساند.

اصلاح قوانین در دوره پرزیدنت بوش به افزایش مالکیت خانه، بویژه در میان اقلیتها، حفظ محیط زیست و افزایش قدرت نظامی انجامید.

صبح روز یازدهم سپتامبر سال ۲۰۰۱ تروریستها به آمریکا حمله کردند، از آن زمان به بعد، پرزیدنت بوش گامهایی برای حمایت از کشور و ایجاد جهانی عاری از تروریسم برداشته که سابقه نداشته است.

جورج دبلیو بوش با لارا ولش که آموزگار و کتابدار بود ازدواج کرده است و دو دختر به نامهای باربارا و جنا دارند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:40  توسط صنم کازرونی  | 

ویلیام جفرسون کلینتون

بيل کلينتون ویلیام جفرسون کلینتون، بین سالهای ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۹خورشیدی. 

ویلیام جفرسون کلینتون ، چهل و دومین رییس جمهوری آمریکا

در دوران ریاست جمهوری ویلیام جفرسون کلینتون، معروف به بیل کلینتون،  ایالات متحده بیش از هر زمان دیگری در طول تاریخ آمریکا برخوردار از صلح و اقتصادی درخشان بود.  او تنها رئیس جمهوری دمکرات است که از زمان فرانکلین روزولت  تاکنون، دو دوره کامل و متوالی ریاست جمهوری ایالات متحده را برعهده داشته است.

 بیل کلینتون در دوران ریاست جمهوری خدمات برجسته ای کرد. در دوران کلینتون آمریکا شاهد پایینترین میزان بیکاری در دوران مدرن، پایین ترین میزان تورم در سی سال گذشته، بالاترین میزان خرید خانه توسط مردم آمریکا، کاهش چشمگیر جرم و جنایت در بسیاری از نقاط آمریکا و کاهش مقررات ارائه کمکهای دولتی به نیازمندان بود. پیش از پزریدنت کلینتون بودجه سالیانه آمریکا چندین دهه با کسری مواجه بود، بیل کلینتون تدوین کننده نخستین بودجه متعادل بود و پس از بازپرداخت قروض دولتی، او موفق به انباشت سپرده های دولتی شد.

در سال ۲۰۰۰ و بعنوان بخشی از برنامه جشن هزاره میلادی، کلینتون از ملت بزرگ آمریکا خواستار پایان دادن به تبعیضات نژادی شد. پس از ناکامی در دومین سال اجرای برنامه بزرگ اصلاحات خدمات درمانی عمومی، پرزیدنت کلینتون اعلام کرد: «عصر دولت بزرگ بسر رسیده است.»

اصلاح برنامه های آموزشی، حفاظت از مشاغل خانواده هایی که ناچار به مراقبت از کودکان بیمارشان هستند، محدودیت فروش اسلحه شخصی و شدت بخشیدن به قوانین حفاظت از محیط زیست از دیگر اقدامات کلینتون بود.

کودکی، تحصیلات و ورود به دنیای سیاست

پرزیدنت کلینتون در تاریخ نوزدهم اوت سال ۱۹۴۶ در شهرهوپ در ایالت ارکانزا بدنیا آمد و «ویلیام جفرسون بلیات سوم» نامیده شد، سه ماه پیش تولد او پدرش در یک تصادف رانندگی جان باخته بود. زمانی که چهارساله بود، مادرش با «راجر کلینتون» ازدواج کرد. پس از آن و در دوران دبیرستان بیل کلینتون برخوردار از نام خانوادگی ناپدریش شد.

او دانش آموزی برجسته و نوازنده ای چیره دست در ساکسیفون بود که حتی توانایی آن را داشت که نوازنده ای حرفه ای شود. بیل کلینتون یکبار نیز بعنوان دانش آموز برجسته آمریکا در کاخ سفید با پرزیدنت کندی دیدار کرد. از آن پس، او وارد فعالیتهای اجتماعی شد.

کلینتون در ۱۹۶۸ از دانشگاه جورج تاون فارغ التحصیل شد و پس از آن با برخورداری از بورسیه آموزشی به دانشگاه آکسفورد در بریتانیا رفت. کلینتون در سال ۱۹۷۳ از دانشگاه ییل در رشته حقوق فارغ التحصیل شد و بدنبال آن درایالت آرکانزا فعالیتهای سیاسی را آغاز کرد.

بیل کلینتون، سال ۱۹۷۴ در کسب مقام نمایندگی کنگره از سومین منطقه ارکانزا موفق نشد. سال بعد، با هیلاری رودهام، دانش آموخته رشته حقوق کالج ولسلی و دانشگاه ییل، ازدواج کرد. در سال ۱۹۸۰ چلسی تنها فرزند خانواده کلینتون بدنیا آمد.

کلینتون در سال ۱۹۷۶ بعنوان دادستان عمومی آرکانزا و سپس درسال ۱۹۷۸ بعنوان فرمانداراین ایالت برگزیده شد. در دومین دور مبارزات فرمانداری ایالتی شکست خورد اما چهار سال بعد او دوباره توانست به مقام فرمانداری دست یابد و تا زمان شکست جورج بوش پدر، در مبارزات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۱۹۹۲ ، بیل کلینتون همچنان فرماندار آرکانزا بود.

انتخابات سال ۱۹۹۲


پیروزی بیل کلینتون و معاونش آلبرت گور دوم، معروف به «ال گور» که سناتور ایالت تنسی بود در انتخابات سال ۱۹۹۲، نویدبخش روی کار آمدن نسل جدیدی از رهبران سیاسی آمریکا بود. درآن زمان ایالات متحده آمریکا ۲۸۱ میلیون و ۴۲۱ هزار و ۹۰۶ نفر جمعیت داشت.

پیروزی کلینتون سبب شد تاپس از۱۲ سال دوگانگی در قدرت حزب دمکرات همزمان قدرت کاخ سفید و اکثریت کنگره را در دست گیرد؛ اما این یگانگی چندان پایدار نماند و جمهوریخواهان در سال ۱۹۹۴ توانستند اکثریت کنگره را در دست گیرند.

در سال ۱۹۹۸ و بدنبال مسایلی که در ارتباط با یک دختر جوان کارآموز در کاخ سفید پیش آمد، پرزیدنت کلینتون از سوی نمایندگان کنگره استیضاح شد. او در تلاش برای اثبات بیگناهی اش در سنا توانست حکم تبرئه سناتورها را بدست آورد. کلینتون در برابر ملت آمریکا حاضر شده و بابت خطای خود عذرخواهی کرد. از آن پس، محبوبیت عمومی پرزیدنت کلینتون تا پایان دوران ریاست جمهوریش کاهش یافت.

سیاست خارجی

در سطح جهانی، پرزیدنت کلینتون موفق به اعزام نیروهای صلحبان به منطقه بوسنی شد و زمانی که صدام حسین از ادامه حضور بازرسان هسته ای سازمان ملل متحد در عراق ممانعت کرد، کلینتون دستور بمباران پایگاههای هسته ای و شیمیایی عراق را صادر کرد. او پشتیبان قاطع گسترش حوزه پیمان ناتو، توسعه بازرگانی جهانی و راه اندازی کارزار جهانی علیه دادوستد مواد مخدر در جهان بود.

پرزیدنت کلینتون در سفرهایی که با هدف دفاع و حمایت از«آزادی آمریکایی» به کشورهای اروپایی، آفریقایی، روسیه و چین داشته، همواره با استقبال عمومی روبرو شده است.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:39  توسط صنم کازرونی  | 

جورج هربرت واکر بوش

جورج بوش (پدر)جورج هربرت واکر بوش، بین سالهای ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۱خورشیدی.

جورج هربرت واکر بوش، چهل و یکمین رییس جمهوری آمریکا

جورج هربرت بوش ارزش های سنتی آمریکایی و عزم به ساختن ملتی مهربان تر و آرام تر را با خود به کاخ سفید برد. او در مراسم تحلیف ریاست جمهوری تعهد سپرد از توان ملت آمریکا بعنوان نیرویی برای نیکی استفاده کند. جورج هربرت واکر بوش از خانواده ای بود که همگی در زمینه خدمات اجتماعی فعالیت داشتند .

جوانی، تحصیلات و خانواده


جورج هربرت واکر بوش روز دوازدهم  ژوئن سال ۱۹۲۴ در میلتون ماساچوست بدنیا آمد از دانش آموزان فعال وموفق آکادمی فیلیپس در اندوور بود. در سالروز ۱۸ سالگی خود برای ورود به نیروهای مسلح ثبت نام کرد.

هنگامی که اجازه پرواز یافت جوان ترین خلبان نیروی دریایی  آمریکا بود. جورج هربرت بوش  در جنگ جهانی دوم در ۵۸ ماموریت جنگی شرکت داشت. هواپیمای بمب افکن جورج بوش در یکی از ماموریت ها بر فراز اقیانوس آرام مورد اصابت آتش ضد هوایی های ژاپن قرار گرفت و سقوط کرد اما  یک زیردریایی ایالات متحده، جورج هربرت واکر بوش را از آب نجات داد.  مدال برجسته صلیب هوانوردی برای شجاعت در عملیات،  به جورج بوش اعطا شد.

جورج هربرت واکر بوش، پس از بازگشت از جنگ،  انرژی خود را معطوف به اتمام تحصیلات و تشکیل خانواده کرد.  جورج بوش در سال ۱۹۴۵ با باربارا پیرس ازدواج کرد. آن ها صاحب شش فرزند شدند. جورج، رابین که در کودکی در گذشت، جان که به جب معروف است ، نیل، ماروین، و دوروتی.

جورج هربرت واکر بوش در دانشگاه ییل چه در تحصیلات و چه در ورزش از خود برتری قابل توجهی  نشان داد و کاپیتان تیم بیسبال و عضو مجامع اختصاصی دانشجویان شد.  جورج هربرت واکر بوش  پس از فارغ التحصیلی در غرب تکزاس به کار در صنعت نفت پرداخت.

او نیز مانند پدرش پرسکات بوش که در سال ۱۹۵۲ به عنوان سناتور ایالت کانتیکت انتخاب شده بود،  به خدمات و فعالیت های اجتماعی و سیاست علاقمند بود. او دو بار در مقام نماینده تگزاس در کنگره خدمت کرد و دو بار برای راه یافتن به سنا تلاش کرد که با شکست وربرو شد.  جورج هربرت واکر بوش سپس در چندین شغل مهم خدمت کرد: سفیر ایالات متحده در سازمان ملل متحد،  رییس کمیته ملی جمهوریخواهان،  سفیر ایالات متحده در جمهوری خلق چین  و رییس سازمان اطلاعات  مرکزی آمریکا.

 سال ۱۹۸۰ بوش برای بدست آوردن نامزدی مقام ریاست جمهوری از حزب جمهوریخواه تلاش کرد و شکست خورد. سپس رونالد ریگان او را به عنوان نامزد انتخاباتی خود انتخاب کرد.  در مقام معاون ریاست جمهوری،  بوش در مسائل داخلی کشور مسئولیت هایی را به عهده داشت از جمله مسوولیتهای بوش در آن زمان کاهش مقررات دست و پاگیر دولت مرکزی و برنامه های مبارزه با مواد مخدر بود.

جورج هربرت واکر بوش به کشور های بسیاری  سفر کرد و در سال ۱۹۸۸ نامزدی حزب جمهوریخواه برای شرکت در انتخابات  ریاست جمهوری را بدست آورد ، بوش با همراهی دن کویل سناتور ایالت ایندیانا که او را برای معاونت خود در نظر گرفته بود،  مایکل دوکاکس فرماندار ماسا چوست را در انتخابات ریاست جمهوری شکست داد. زمانیکه جورج هربت واکر بوش بعنوان  چهل و یکمین رییس جمهوری آمریکا انتخاب شد، جمعیت کشور ۲۴۸ میلیون و ۷۱۸ هزار و ۳۰۱ نفر بود.

دوران ریاست جمهوری

جورج هربرت واکر بوش،  در زمان ریاست جمهوری خود با تغییرات عمده ای در جهان روبرو شد. جنگ سرد پس از ۴۰ سال پایان یافت، امپراتوری کمونیسم سقوط کرد و دیوار برلن فرو ریخت. اتحاد جماهیر شوروی از بین رفت و میخاییل گورباچف رهبر اصلاح طلب آن کشورکه همواره مورد حمایت بوش بود استعفا داد.  در حالی که بوش از دموکراسی دفاع می کرد بر اتخاذ سیاست خارجی  محتاطانه در قبال گروه کشورهای تازه  تاکید می کرد.

در سایر زمینه های سیاست خارجی،  پرزیدنت بوش نیروهای امریکایی را به پاناما اعزام کرد تا رژیم فاسد ژنرال مانوئل نوریگا را که امنیت کانال  پاناما و زندگی آمریکاییان را در آن ناحیه به خطر انداخته بود سرنگون کنند.  زنرال نوریگا به آمریکا آورده شد تا به اتهام دست داشتن در تجارت مواد مخدر تحت محاکمه قرار گیرد.

بزرگترین آزمون جورج هربرت واکر بوش،  حمله صدام حسین رییس جمهوری عراق به کویت و تهدید به حمله به عربستان سعودی بود.  پرزیدنت بوش با تعهد به آزاد سازی کویت توانست پشتیبانی سازمان ملل متحد، ملت آمریکا و کنگره را بدست آورد و ۴۲۵ هزار سرباز  آمریکایی را به کویت اعزام کرد. ۱۱۷ هزار نفر از نیروهای ائتلاف نیز به سربازان آمریکایی پیوستند.  پس از هفته ها بمباران و صد ساعت جنگ زمینی ، ارتش یک میلیون نفره عراق شکست خورد.

برغم محبوبیت بی سابقه او که از پیروزی های نظامی و سیاسی ناشی می شد،  بوش نتوانست با  نارضایتی در داخل کشور مقابله کند.  این نارضایتی ها  از اقتصاد متزلزل، افزایش خشونت های شهری و کسری بودجه ریشه می گرفت.

درانتخابات سال ۱۹۹۲ جورج هربرت واکر بوش از ویلیام کلینتون دموکرات شکست خورد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:37  توسط صنم کازرونی  | 

رونالد ریگان

رانالد ريگان

رونالد ریگان، بین سالهای ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۹ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷خورشیدی.

رونالد ریگان، چهلمین رییس جمهوری آمریکا

هدف رونالد ریگان توانمند کردن ملت آمریکا و کاهش وابستگی آنان به دولت بود. ریگان در پایان دوره ریاست جمهوری خود شاهد آن بود که شعار انتخاباتی او در سال ۱۹۸۰ مبنی بر اعاده پیشرفت و رشد کشور و در نتیجه بازگرداندن روحیه خوش بینی به ملت ، به واقعیت مبدل شده است.

پیش از ریاست جمهوری

رونالد ویلسون ریگان در ششم فوریه سال ۱۹۱۱ در تمپیکو در ایالت ایلینوی بدنیا آمد. مادر و پدر او نل و جان ریگان بودند.

رونالد دبیرستان را در شهر دیکسون به پایان رساند و سپس در کالج اورکا به تحصیل در رشته اقتصاد و جامعه شناسی پرداخت. او نه تنها در تیم فوتبال این کالج بازی میکرد بلکه در صحنه تئاتر آن نیز نقش آفرین بود. پس از فارغ التحصیل شدن شغل گویندگی ورزشی یک ایستگاه رادیویی را پذیرفت و سرانجام در سال ۱۹۳۷ به هالیوود راه یافت و در طی دو دهه در ۵۳ فیلم ظاهر شد.

رونالد ریگان از همسر اولش جین وایمن که او نیز هنرپیشه بود دو فرزند به نام های مورین و مایکل داشت. مورین در سال ۲۰۰۱ درگذشت.

در سال ۱۹۵۲ ریگان با نانسی دیویس که او نیز ستاره سینما بود ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو فرزند به نام های پاتریشیا آن و رونالد پرسکات بود. ریگان مدتی ریاست اتحادیه هنرپیشه های سینما را برعهده داشت و مدتی نیز بعنوان میزبان برنامه های تلویزیونی به نقاط مختلف کشور سفر کرد و در آن زمان بود که سخنگوی جبهه محافظه کاران شد.

در سال ۱۹۶۶، رونالد ریگان با اختلاف یک میلیون رای به فرمانداری کالیفرنیا دست یافت و دباردیگر در سال ۱۹۷۰ این مقام را از آن خود کرد.

دوران ریاست جمهوری

رونالد ریگان در سال ۱۹۸۰ برای احراز مقام ریاست جمهوری از طرف حزب جمهوریخواه نامزد شد و جرج بوش را که در گذشته نماینده تکزاس در کنگره و سفیر ایالات متحده در سازمان ملل متحد بود به عنوان معاون خود انتخاب کرد.

رای دهندگان که از تورم و بحران یک ساله گروگان گیری دیپلمات های آمریکایی در تهران آشفته بودند پیروزی این نامزد حزب جمهوریخواه را برای ورود به کاخ سفید تضمین کردند. ریگان با ۴۹۸ رای الکتورال در مقابل ۴۹ رای، جیمی کارتر رییس جمهوری وقت را شکست داد و در انتخابات پیروز شد. در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۲۲۶ میلیون و ۵۴۲ هزار و ۱۹۹ نفر بود.

در بیستم ماه ژانویه سال ۱۹۸۱ رونالد ریگان کار خود را آغاز کرد ولی 69 روز بعد مورد سوء قصد قرار گرفت که از آن جان سالم بدر برد و بزودی کار خود را از سر گرفت.
شوخ طبعی و شخصیت شاد او در این رویداد خطرناک بر محبوبیت وی افزود.

پرزیدنت رونالد ریگان با مهارت خاص خود قوانینی را برای جلوگیری از تورم، افزایش فرصتهای شغلی، رشد اقتصادی و توانمندی دفاع ملی در کنگره به تصویب رساند.

او در طول ریاست جمهوری خود هزینه دولت و مالیات را کاهش داد و با وجود این که هزینه توانمندی نیرو های دفاع ملی، سبب کسر بودجه در کشور شد، حاضرنشد مالیات را افزایش دهد.

بازگشت اعتماد به نفس ملی موجب شد ریگان و بوش در سال ۱۹۸۴ با اختلاف رای الکتورال بی سابقه ای برای بار دوم انتخاب شوند و والتر ماندل و جرالدین فرارو رقبای دموکرات خود را شکست دهند.

در سال ۱۹۸۶ رونالد ریگان سبب تصویب قانونی شد که بسیاری از معافیت های مالیاتی را از میان می برد و بسیاری از افراد کم در آمد را از پرداخت مالیات معاف می کرد.

در طی زمامداری رونالد ریگان ملت آمریکا از یک دوره طولانی مسالمت آمیز و سرشار از موفقیت و بدور از رکود و کسادی اقتصادی بهره مند شدند. اساس سیاست خارجی رونالد ریگان، صلح از طریق توانمندی کشور بود. در طی دو دوره ریاست جمهوری، ریگان بودجه دفاع ملی را ۳۵ در صد افزایش داد ولی در همین حال تلاش کرد که رابطه کشور را با اتحاد جماهیر شوروی بهبود بخشد. رونالد ریگان برای از میان بردن و عدم استفاده از موشک های میان برد اتمی در آینده، با میخاییل گورباچف رهبر وقت اتحاد جماهیر شوروی پیشین به گفتگو نشست. او علیه تروریسم اعلام جنگ کرد و بدنبال حمله تروریستی به یک کلوپ شبانه در برلن غربی که شواهد نشان داد لیبی در آن دست داشت بمب افکن های آمریکایی را به آن کشور آفریقایی فرستاد.

در طی جنگ ایران و عراق با اعزام کشتی های نیروی دریایی برای پاسداری خلیج فارس ، ادامه صدور جریان نفت را میسر ساخت. با پیروی از "دکترین ریگان" او قیام های ضد کمونیستی در آمریکای مرکزی، آسیا و آفریقا را حمایت می کرد.

در سالهای ریاست جمهوری ریگان و بر اساس سیاست دولت او تامین صلح از طریق توانمندی میسر شد. ریگان در سالهای واپسین زندگی به بیماری آلزایمر مبتلا شد و سرانجام در پنجم ماه ژوئن سال ۲۰۰۴ در ایالت کالیفرنیا درگذشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:36  توسط صنم کازرونی  | 

جیمی کارتر

 	جيمی کارتر جیمی کارتر، بین سالهای ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۹خورشیدی. در این دوران با وقوع انقلاب اسلامی دوران پادشاهی سلسله پهلوی در ایران پایان  یافت.

جیمی کارتر، سی و نهمین رییس جمهوری آمریکا

جیمی کارتر در آرزوی تشکیل دولتی «توانا ودلسوز» بود که در برابر مردم آمریکا و خواسته هایشان پاسخگو باشد. دستاوردهای جیمی کارتر قابل توجه است؛ هرچند به دلیل همزمانی ریاست جمهوری جیمی کارتر با دوران افزایش بهای انرژی، تورم و تداوم تنشها دستیابی به بالاترین سطح ازخواسته های او عملاً ناممکن بود.

جوانی و تحصیلات

جیمی کارتر که کمتر از نام کاملش «جیمزارل کارتر دوم» استفاده کرده، روز اول اکتبر ۱۹۲۴ در شهر پلینز ایالت جورجیا متولد شد. اودر یک خانواده صاحب مزرعه بادام زمینی، فعال در امور سیاسی و مومن به کلیسای باپتیستی پرورش یافت. کارتر در سال ۱۹۴۶ و همزمان با دریافت پایان نامه دانشگاهی از آکادمی نیروی دریایی در آناپولیس ایالت مریلند، با روزالین اسمیت ازدواج کرد. جیمی کارتر دارای سه پسر به نامهای: «جان ویلیامز» (جک)، «جیمز ارل سوم» (چیپ) و «دانیل جفری» (جف) و یک دختر به نام «امی لین» است.

زندگی سیاسی جیمی کارتر

کارتر پس از هفت سال خدمت نظام بعنوان افسر نیروی دریایی به زادگاهش پلینز بازگشت. درسال ۱۹۶۲ وارد فعالیتهای سیاسی ایالتی شد و هشت سال بعد، بعنوان فرماندارجورجیا انتخاب ومشغول بکارشد. در میان فرمانداران جوان تازه برگزیده در ایالات جنوبی، اودر رسیدگی به زیست بوم، کارآیی حکومتی و برداشتن سدهای نژادی ایالت جورجیا شور و هیجان ویژه ای داشت.

جیمی کارتر از دسامبر ۱۹۷۴ مبارزات انتخاباتی دوساله خود را برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آغاز کرد. سپس در کنوانسیون حزب دمکرات بعنوان نامزد این حزب برای کسب مقام ریاست جمهوری معرفی شد. او والتر ماندیل، سناتور ایالت مینه سوتا را بعنوان معاون خود برگزید.

جیمی کارتر سرسختانه با جرالد فورد، رئیس جمهوری وقت آمریکا رقابت می کرد و سه بار با فورد مناظره داشت. سرانجام در انتخابات سال ۱۹۷۶ جیمی کارتر با کسب ۲۹۷ رای الکتورال در برابر ۲۴۱ رای، فورد را شکست داد و به عنوان سی و نهمین رییس جمهوری آمریکا انتخاب شد. درآن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۲۲۶ میلیون و ۵۴۲ هزار و ۱۹۹ نفر بود.

دستاوردهای داخلی دولت کارتر

پرزیدنت کارتر در مبارزه علیه تورم و بیکاری بی وقفه تلاش کرد و در پایان دوران ریاست جمهوریش توانست هشت میلیون شغل جدید در آمریکا ایجاد کند.

کارتر کسری بودجه را کاهش و میزان تولید ناخالص ملی را افزایش داد. متاسفانه، تورم و افزایش بی سابقه نرخ بهره، یک رکود کوتاه مدت اقتصادی را در پی داشت.

کامیابی ها و موفقیتهای پرزیدنت کارتر در تحولات داخلی قابل توجه اند. او برای مقابله با کمبود سوخت، به تدوین یک برنامه راهبردی انرژی ملی پرداخت. او با عدم کنترل بهای تولیدات نفت داخلی در آمریکا درحقیقت به نوعی مشوق افزایش بهره برداری از نفت داخلی بود.

 او همچنین دست به اصلاحات اداری زد تا کارایی دولت را افزایش دهد. برداشتن ضوابط دست و پاگیر از شرکتهای هوایی داخلی و رسیدگی به محیط زیست از برنامه های اساسی پرزیدنت کارتر بود. آرزوی کارتر برای گسترش پارکهای ملی، از جمله حفاظت از ۱۰۳ میلیون هکتار حیات وحش آلاسکا به تحقق پیوست. افزایش خدمات اجتماعی و انسانی، گسترش آموزش و پرورش، توسعه بازنشستگی و خدمات درمانی، بکارگماری شمار زیادی از زنان، سیاهان و مکزیکی تباران در مشاغل دولتی، از جمله اقدامات پرزیدنت کارتر در دوران ریاست جمهوریش بوده است.

سیاستهای خارجی کارتر

در تحولات سیاسی خارجی، پرزیدنت کارتر راه و روش خود را داشت. رعایت حقوق بشر، که شعار کارزار انتخاباتی اش بود، با استقبال سرد اتحاد جماهیر شوروی و تعدادی از حکومتهای جهان روبرو شد. در موضوع بحران خاورمیانه با میانجیگری پرزیدنت کارتر، امضای قرارداد کمپ دیوید در سال ۱۹۷۸ به صلح میان مصر و اسرائیل منجر شد.

جیمی کارتر قرارداد انتقال حاکمیت کانال پاناما به دولت آن کشور را امضا کرد. و در ادامه راه روسای جمهوری پیشین روابط همه جانبه با جمهوری خلق چین را گسترش داد. امضای پیمان سالت 2 با اتحاد جماهیر شوروی به منظور محدودسازی سلاحهای هسته ای از جمله دستاوردهای سیاست خارجی پرزیدنت کارتر بود.

چالش بزرگ دولت کارتر

کارتر در دوران ریاست جمهوری خود با دشواریهای جدی نیز مواجه شد. دخالت نظامی شوروی پیشین در افغانستان، باعث تعلیق در گفتگوهای سالت 2 شد.

بحران گروگانگیری کارمندان سفارت آمریکا در تهران، آغازگر یک بحران جدی ۱۴ ماهه برای کارتر شد. پیامد ادامه گروگانگیری و افزایش تورم داخلی منجر به شکست کارتر در انتخابات سال ۱۹۸۰ شد.
 
کارتر با این وجود، به مذاکرات دشوار برای رهاسازی گروگانها ادامه داد. در نهایت ایران ۵۲ گروگان آمریکایی خود را درست در روزی آزاد کرد که پرزیدنت کارتر کاخ سفید را ترک کرد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:31  توسط صنم کازرونی  | 

جرالد فورد


جرالد فوردجرالد فورد، بین سالهای ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۵خورشیدی و سالهای پایانی پادشاهی پهلوی در ایران.

جرالد فورد، سی و هشتمین رییس جمهوری آمریکا

جرالد رودولف فورد، روز نهم ماه اوت سال ۱۹۷۴هنگام ادای سوگند به عنوان سی و هشتمين رئيس جمهوری آمريکا گفت:" مسئوليت رياست جمهوری آمريکا را بر عهده می گيرم .....در مقطعی از تاريخ که ذهن ما به شدت آشفته و قلبهايمان به غايت رنجور است."

جرالد فورد در حالی به مقام رياست جمهوری آمريکا رسيد که چنان شرايطی در تاريخ آمريکا سابقه نداشت. فورد نخستين معاون رياست جمهوری آمريکا بود که بر اساس اصل بيست و پنجم قانون اساسی آمريکا بدون برگزاری انتخابات و پس از استعفای ريچارد نيکسون از مقام خود که تا آن زمان هرگز تاريخ آمريکا نظيرش را به ياد نداشت، در مقام سی و هشتمين رئيس جمهوری آمريکا جای گرفت.

جرالد فورد در ابتدای کار با کوهی از مسائل و مشکلات پیچیده و متعدد مواجه بود. کنترل تورم، احیای اقتصاد راکد، مساله کمبود انرژی و تلاش برای برقراری صلح در جهان بخشی از مشکلات پرزیدنت فورد بود. راه حل پیشنهادی فورد دخالت بیشتر  دولت و اختصاص بودجه برای رفع مشکلات اقتصادی بود. جرالد فورد 25 سال در کنگره آمريکا خدمت کرده بود و به واسطه روحيه انتقاد پذيری که داشت از اعتبار زيادی برخوردار بود.

جوانی، تحصیلات و ورود به دنیای سیاست

جرالد فورد سال ۱۹۱۳ در شهر اوماها در ايالت نبراسکا ديده بر جهان گشود، کودکی، نوجوانی و جوانی را در ايالت ميشيگان سپری کرد و در زمره اعضای برجسته و ستارگان ورزشی تيم فوتبال دانشگاه ميشيگان درآمد. هنگام تحصيل در رشته حقوق در دانشگاه ييل، دستیارمربی تيم فوتبال دانشگاه بود. در دوران جنگ جهانی دوم با درجه ستوانی در نيروی دريایی آمريکا خدمت کرد. جرالد فورد پس از جنگ جهانی دوم به ميشيگان بازگشت و ضمن کار وکالت، به عنوان یکی از طرفداران حزب جمهوريخواه فعالیت جدی در عرصه سیاست را آغاز کرد.

فورد چند هفته پيش از رفتن به کنگره با اليزابت بلومر ازدواج کرد و حاصل این ازدواج چهار فرزند، به نامهای مايکل، جان، استيون و سوزان بود.

حل بحران اقتصادی، اولویت دولت فورد

در پی عفو کامل نیکسون از سوی پرزیدنت فورد بحثهای متضادی در جامعه آمریکا مطرح شد، پرزیدنت فورد سعی کرد با روش ویژه خود جنجالها را کاهش دهد و به نحوی منتقدان را آرام سازد.

پرزیدنت فورد، نلسون راکفلر فرماندار ايالت نيويورک را به عنوان معاون خود انتخاب کرد و به تدريج اعضای کابينه خود را تشکيل داد. سی و هشتمين رئيس جمهوری آمريکا در همان سال اول، با وجود مخالفتهای حزب دموکرات اصول و خط مشی سياسی خود را مشخص کرد.

نخستين هدف جرالد فورد، به عنوان رئيس جمهوری آمريکا رفع بحران اقتصادی حاکم بر کشور بود. با آغاز دوران رکود که يکی از بزرگترين و جدی ترين مسائل کشور به حساب می آمد، به خاطر نجات اقتصاد آمريکا مواضع خود را تغيير داد. اما باوجود همه هراسی که از اقتصاد بحران زده کشور داشت، با تصويب برخی از لوايح پر هزينه نظامی، به مشکل کسری بودجه کشور دامن زد. در زمان رياست جمهوری فورد، تنها در ظرف ۱۴ ماه ۳۹ لايحه در کنگره به تصويب رسيد.

جرالد فورد، به همان سبک و سياق دوران خدمت در کنگره نسبت به مسائل داخلی همواره با اعتدال برخورد می کرد، در مسائل مالی محافظه کار بود و به امور بين المللی و خارجی با سادگی می نگريست.

يکی از اهداف عمده او اين بود که با کاهش ماليات بر درآمد، دست شرکتهای سرمايه گذاری را بيشتر باز بگذارد و از ميزان کنترل بر آنها بکاهد. وی می گفت:" ما ۲۰۰ سال پيش استقلال خود را اعلام کرديم و به هيچ قيمتی حاضر نخواهيم شد با  کاغذ بازی آنرا از دست بدهيم."

سیاست خارجی

فورد پس از جنگ کامبوج و ويتنام به شدت سعی کرد اقتدار واعتبار آمريکا را در صحنه بين المللی بازيابد. با تأمين کمک برای اسرائيل و مصر از بروز جنگی حتمی در خاورميانه جلوگيری کرد و دولت او دو کشور را متقاعد ساخت تا بر سر يک قرارداد متارکه جنگ به توافق برسند.

فورد و برژنف، رهبر وقت اتحاد جماهير شوروی سابق به مناسبات دوستانه ای که از پيش ميان دو کشور وجود داشت ادامه دادند و هر دو رهبر در زمینه محدود ساختن توليد سلاحهای اتمی به توافق رسيدند.

فورد در انتخابات رياست جمهوری سال ۱۹۶۷ به نمايندگی از طرف حزب جمهوريخواه شرکت کرد اما در مقابل رقيب دموکرات خود جيمی کارتر، که آن زمان فرماندار ايالت جورجيا بود، شکست خورد.

جيمی کارتر مراسم سوگند رياست جمهوری خود را چنين آغاز کرد:" از طرف خود و همه مردم کشورمان، در اينجا مايلم مراتب سپاس خود را از رئيس جمهوری سابق به خاطر هر آنچه در جهت ترميم سرزمین ما و التيام آلام مردم مان  انجام داده بیان کنم."

جرالد رودولف فورد، سی و هشتمین رییس جمهوری آمریکا روز بیست و ششم دسامبر سال ۲۰۰۶ در ایالت کالیفرنیا درگذشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:30  توسط صنم کازرونی  | 

ریچارد نیکسون

ريچارد نيکسونریچارد نیکسون، بین سالهای ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۳خورشیدی و سالهای پادشاهی محمد رضا پهلوی درایران.

ریچارد نیکسون، سی و هفتمین رییس جمهوری آمریکا

برقراری صلح و آشتی نخستین هدف پرزیدنت ریچارد نیکسون بود. کشور بدلیل اغتشاش و آشوب در شهرها و جنگ بشدت دچار دودستگی و تفرقه شده بود. ریچارد نیکسون در دوران ریاست جمهوری اش توانست روابط آمریکا با اتحاد جماهیر شوروی و چین را بهبود بخشد، اما رسوایی واترگیت سبب شد اختلافات تازه ای در کشور بوجود آید و در نهایت منجر به استعفای نیکسون شد.

ریچارد نیکسون سال ۱۹۱۳ در کالیفرنیا بدنیا آمد، نیکسون شاگرد بسیار ممتاز کالج ویتیر بود و در دانشگاه دوک حقوق خواند. او با پاتریشیا رایان ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو دختر به نامهای پاتریشیا  و جولی بودند. در دوران جنگ جهانی دوم نیکسون در نیروی دریایی در اقیانوس آرام خدمت می کرد.

پس از خاتمه خدمت سربازی، نیکسون در اواسط دهه ۱۹۴۰ به عضویت مجلس نمایندگان آمریکا درآمد و در سال ۱۹۵۰ به سنای آمریکا راه یافت. دو سال بعد ژنرال آیزنهاور، نیکسون سی و نه ساله را به عنوان معاون خود در انتخابات ریاست جمهوری انتخاب کرد.

نیکسون در سال ۱۹۶۰سال به عنوان نامزد جمهوری خواهان در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرد و با اختلاف اندکی به جان اف کندی باخت. سال ۱۹۶۸ جمهوری خواهان بار دیگر نیکسون را برای مقام ریاست جمهوری نامزد کردند، نیکسون این بار در انتخابات برنده شد و به عنوان سی و هفتمین رییس جمهوری آمریکا وارد کاخ سفید شد، ایالات متحده آمریکا در آن زمان ۲۰۳ میلیون و ۳۰۲ هزار و ۳۱ نفر جمعیت داشت.

دستاوردهای دولت نیکسون

 برنامه های جامع زیست محیطی، قانون جدید ضد جرایم و جنایات  و قانون مالیات از جمله دستاوردهای دولت نیکسون بود. یکی از مهمترین اتفاقات دوره نیکسون سال ۱۹۶۹ روی داد، زمانیکه فضانوردان آمریکایی برای نخستین بار قدم بر روی کره ماه گذاشتند.

سیاست خارجی

در زمینه سیاست خارجی، نیکسون برای ثبات جهانی تلاش بسیاری کرد. سال ۱۹۷۲ با سفر به پکن و مسکو از تنشها کاست . حاصل نشست ریچارد نیکسون با لئونید برژنف، رهبر شوروی به تدوین معاهده محدود کردن سلاح های اتمی منجر شد. سال ۱۹۷۴ هنری کیسینجر،  وزیر امور خارجه دولت نیکسون نقش واسطه را در مذاکرات اسراییل  و مخالفانش مصر و سوریه بازی کرد. سفر تاریخی نیکسون به کشور کمونیستی چین مقدمات عادی سازی روابط دو کشور آمریکا و چین را فراهم کرد که سرانجام به عالیترین سطح دیپلماتیک رسید.

ریچارد نیکسون در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۷۲ با اختلاف فاحشی جورج مک گاورن،  رقیب دموکراتش را شکست داد و به این ترتیب دور دوم ریاست جمهوری نیکسون آغاز شد.

داستان واترگیت

هنوز چندین ماه از دور دوم ریاست جمهوری نیکسون نگذشته بود، که رسوایی واترگیت پیش آمد. داستان از این قرار بود که در جریان رقابتهای انتخابات ریاست جمهوری در دفتر  کمیته ملی حزب دموکرات در هتل واترگیت شهر واشنگتن دی سی، دستگاه استراق سمع کار گذاشته شده بود در تحقیقات مشخص شد که ردپای این جریان به  مقامهای کمیته انتخاب مجدد رییس جمهوری باز می گردد. نیکسون هر گونه دخالت در این ماجرا را انکار کرد اما دادگاه از پرزیدنت خواست تا نوار های صوتی مکالمات را تحویل دهد.  هم زمان با ماجرای واترگیت در نتیجه رسوایی دیگری که در ایالت مریلند پیش آمده بود آگنیو، معاون رییس جمهوری استعفا داد .

نیکسون قطعا با استیضاح مواجه بود از همین رو روز هشتم اوت سال ۱۹۷۴ استعفا داد. ریچارد نیکسون تنها رییس جمهوری در تاریخ آمریکا است که با استعفا مقام ریاست جمهوری را ترک کرد.

نیکسون در سالهای آخر عمرش چندین کتاب در زمینه تجربیاتش در زندگی شخصی و سیاست خارجی نوشت. ریچارد نیکسون روز ۲۲ آوریل سال ۱۹۹۴ در شهر نیویورک درگذشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:28  توسط صنم کازرونی  | 

لیندون جانسون

ليندون جانسونلیندون جانسون بین سالهای ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۹ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۷خورشیدی و سالهای پادشاهی محمد رضا پهلوی درایران.

لیندون جانسون، سی و ششمین رییس جمهوری آمریکا

ایجاد" جامعه ای بزرگ" برای آمریکایی ها و بدنبال آن برای همه آرزوی لیندون جانسون بود. در نخستین سالهای ریاست جمهوری جانسون یکی از جامع ترین طرح های قانونی در تاریخ آمریکا به تصویب رسید.

سالهای جوانی، تحصیلات و ورود به دنیای سیاست

لیندون جانسون، روز بیست وهفتم اوت سال ۱۹۰۸ در نزدیکی جانسون سیتی در ایالت تکزاس بدنیا آمد. خانواده جانسون از موسسین این شهر بودند. جانسون تحصیلاتش را از کالج دبیران ایالت تکزاس آغاز کرد و هنگامی که معلم دانش آموزان مکزیکی تبار بود، با پدیده فقر بیشتر آشنا شد و ازهمان زمان نسبت به فقرا احساس همدردی نشان می داد. جانسون سالهای بعد در دانشگاه جورج تاون شهر واشنگتن حقوق خواند.

در جریان جنگ جهانی دوم مدت کوتاهی در نیروی دریایی خدمت کرد و به خاطر خدماتش به دریافت ستاره نقره ای نایل آمد. پس از شش دوره خدمت در مجلس نمایندگان آمریکا، سال ۱۹۴۸ وارد سنا شد. سال ۱۹۵۳ رهبری اقلیت سنا را در دست گرفت و نام خودرا به عنوان جوانترین رهبر سنا در تاریخ آمریکا ثبت کرد. سال بعد که دموکراتها اکثریت سنا را در دست گرفتند جانسون رییس اکثریت سنا شد.

ترور کندی و ریاست جمهوری لیندون جانسون

در رقابتهای انتخاباتی سال ۱۹۶۰، جانسون به عنوان معاون ریاست جمهوری از طرف حزب دموکرات انتخاب شده بود. پس از ترور کندی در سال ۱۹۶۳ جانسون بر اساس قانون اساسی آمریکا سوگند یاد کرد و سی وششمین رییس جمهوری امریکا شد.

جانسون پس از رسیدن به مقام ریاست جمهوری ابتدا تلاش خود را بر روی تصویب لوایح پیشنهادی دولت کندی که شامل لایحه جدید حقوق مدنی و کاهش مالیات بود، متمرکز کرد.

اقدام بعدی جانسون تلاش برای بنا کردن"جامعه ای بزرگ" بود، جایی که مفهوم و معنای زندگی بشر واعجاز کار بشر با هم هماهنگی داشته باشد.

در انتخابات سال ۱۹۶۴، جانسون با کسب ۶۱ درصد آرا دور دوم ریاست جمهوری اش را آغاز کرد. میزان رایی که جانسون در این انتخابات بدست آورد بالاترین میزان رای عمومی است که یک نامزد احراز مقام رییس جمهوری در تاریخ آمریکا کسب کرده است.

برنامه "جامعه بزرگ"، ژانویه سال ۱۹۶۵ در دستور کار کنگره قرار گرفت این برنامه جامع شامل لوایحی در زمینه کمکهای آموزشی، مبارزه با بیماری، مراقبتهای بهداشتی و کمکهای دارویی، زیباسازی، حفظ منابع طبیعی ، مبارزه گسترده و فراگیر با فقر، کنترل و پیشگیری از جرایم و تخلفات و برداشتن موانع حق رای بود. کنگره هنگام اصلاح و ترمیم لوایح به سرعت پیشنهادات جانسون را تصویب کرد. میلیون ها شهروند سالمند آمریکایی توانستند از لایحه تامین امنیت اجتماعی که در حقیقت اصلاح شده قانون مراقبتهای بهداشتی سال ۱۹۶۵ بود استفاده کنند.

در زمان پرزیدنت جانسون، آمریکا در رابطه با برنامه های فضایی پیشرفتهای بزرگی کرد. زمانیکه سه فضانورد آمریکایی در ماه دسامبر سال ۱۹۶۸با موفقیت بر روی مدار ماه قرار گرفتند، جانسون در پیام تبریک به این فضانوردان گفت:« شما.. همگی ما را در سراسر جهان وارد عرصه ای نوین کردید...»

بحران های دولت جانسون 
 
با وجود آنکه برنامه های ضد فقر و ضد تبعیض آغاز شده بود، بروز ناآرامی و شورش در برخی از محله های فقیرنشین سیاهان در آمریکا نگرانی هایی ایجاد کرده بود. پرزیدنت جانسون علیه جداسازی اقدام می کرد اما راه حلی فوری برای این مشکل وجود نداشت.

بحران دیگری که پرزیدنت جانسون با آن مواجه شد مساله ویتنام بود. برغم تلاش های جانسون جنگ ادامه داشت. جانسون به بمباران شمال ویتنام خاتمه داد تا راه برای آغاز مذاکرات باز شود.

جنگ ویتنام و مخالفت بسیاری از آمریکاییها با این جنگ باعث شد که پرزیدنت جانسون انصراف خود را از شرکت در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۶۸ اعلام کند. زمانیکه دروه ریاست جمهوری او پایان یافت مذاکرات صلح ویتنام در جریان بود. لیندون جانسون، سی و ششمین رییس جمهوری آمریکا شاهد موفقیت مذاکرات صلح نبود زیرا روز ۲۲ ژانویه سال ۱۹۷۳ در مزرعه شخصی اش در تکزاس بر اثر سکته قلبی درگذشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:27  توسط صنم کازرونی  | 

جان کندی

 	جان اف کندیجان فیتزجرالد کندی، بین سالهای ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۲خورشیدی. در این دوران محمد رضا شاه پهلوی درایران بر سر قدرت بود.

جان اف کندی، سی و پنجمین رییس جمهوری آمریکا

روز بیست و دوم نوامبر سال۱۹۶۳، جان فیتزجرالد کندی سی و پنجمین رییس جمهوری آمریکا در حالیکه سوار بر کاروان موتوری در حال عبور از شهر دالاس در ایالت تکزاس بود، ترور شد. کندی جوان ترین فردی است که به ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شده است.

کودکی و دوران تحصیلات

اجداد جان کندی از ایرلندی های مهاجر بودند. جان روز ۲۹ ماه مه سال ۱۹۱۷ در بروکلین ایالت ماساچوست بدنیا آمد. جان کندی سال ۱۹۴۰ از دانشگاه هاروارد فارغ التحصیل شد و پس از آن وارد نیروی دریایی شد.

ورود به دنیای سیاست

پس از بازگشت از جنگ، کندی از طرف حزب دموکرات به عنوان نماینده کنگره از منطقه بوستون وارد کنگره شد و سال ۱۹۵۳ به سنای آمریکا راه یافت. جان کندی سپتامبر سال ۱۹۵۳ با ژاکلین بوویر ازدواج کرد. او سال ۱۹۵۵ و در حالیکه دوران نقاهت پس از یک عمل جراحی بر روی پشتش را می گذراند کتابی تاریخی تحت عنوان " سیمای شجاعان " به نگارش درآورد. این کتاب برنده جایزه پولیتزر شد.

انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۶۰

دموکراتها در کنوانسیون حزبی سال ۱۹۶۰و در اولین رای گیری جان کندی را برای احراز مقام ریاست جمهوری نامزد کردند. آن سال میلیونها نفر به تماشای مناظره تلویزیونی کندی و رقیب جمهوری خواهش ریچارد نیکسون نشستند.

در رقابتی بسیار نزدیک جان فیتزجرالد کندی پیروز شد و به عنوان سی و پنجمین رییس جمهوری آمریکا سوگند یاد کرد. در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۱۷۹ میلیون و ۳۲۳ هزار و ۳۱ نفر بود.

سیاستهای داخلی و خارجی کندی

سخنرانی مراسم ادای سوگند ریاست جمهوری جان کندی در تاریخ ماندگار ماند. این جمله معروف کندی در همین مراسم بیان شد:« نپرسید کشورتان چه می تواند برای شما بکند، بپرسید شما چه می توانید برای کشورتان انجام دهید».
برنامه های اقتصادی کندی آمریکا را وارد طولانی ترین عرصه توسعه پایدار از زمان جنگ جهانی دوم کرد. کندی اقداماتی در زمینه حقوق برابر انجام داد که منجر به تدوین قانون جدید حقوق مدنی شد. کندی با نگرشی که به آمریکا داشت سبب شد تا کیفیت فرهنگی و نقش مرکزی هنر در جامعه گسترش یابد.

جان کندی آرزو میکرد آمریکا ماموریت قدیمی خود را، به عنوان نخستین کشوری که خود را وقف انقلاب حقوق بشری و احترام به حقوق انسانها کرد، ادامه دهد. سی و پنجمین رییس جمهوری آمریکا طرح هایی چون «اتحاد برای ترقی» و «سپاه صلح» با کمک به کشورهای در حال توسعه به آرمان آمریکایی ِ پیشرفت و صلح جامه عمل پوشاند. اما حقیقت دشوار چالش کمونیسم همچنان وجود داشت.

کندی کمی پس از ورود به کاخ سفید  به گروهی از کوباییان در تبعید که تعلیم دیده و مسلح بودند، اجازه داد به کوبا حمله کنند. تلاش برای سقوط رژیم فیدل کاسترو در واقعه موسوم به «خلیج خوکها» ناکام ماند. کمی بعد اتحاد جماهیر شوروی باز مبارزه علیه برلین غربی را آغاز کرد. کندی در واکنش پایگاه نظامی در برلین را تقویت کرد، توان نظامی کشور را افزایش داد و فعالیتهای جدیدی را در فضا آغاز کرد. نتیجه این بود که مسکو پس از برپایی دیوار برلین فشار بر اروپای مرکزی را کاهش داد و در عوض به فکر استقرار پایگاه موشکی اتمی در کوبا افتاد.

در جریان یک عکسبرداری هوایی اکتشافی در اکتبر سال ۱۹۶۲ جریان استقرار موشک های اتمی فاش شد و کندی دستور قرنطینه تمامی سلاحهای تهاجمی کوبا را صادر کرد. در حالیکه جهان در آستانه یک جنگ هسته ای بود، اتحاد جماهیر شوروی عقب نشست و حاضر شد موشکهایش را از کوبا خارج کند و بدین ترتیب بحران موشکی بین دو ابرقدرت زمان پایان گرفت. کندی دریافت که هر دوکشور بشدت تمایل دارند تا روند گسترش سلاح های اتمی را متوقف ساخته و مسابقه تسلیحاتی را کند کنند. مذاکرات در این زمینه به تدوین معاهده منع آزمایش سلاح هسته ای در سال ۱۹۶۳ منجر شد.

ترور کندی

روز بیست و دوم نوامبر سال۱۹۶۳، جان کندی سی و پنجمین رییس جمهوری آمریکا در حالیکه همراه با همسرش ژاکلین کندی سوار بر کاروان موتوری روباز از خیابانهای شهر دالاس عبور میکرد، با شلیک چند گلوله کشته شد. بدنبال ترور کندی ، لیندون جانسون معاون کندی به عنوان سی و ششمین رییس جمهوری آمریکا سوگند یاد کرد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:22  توسط صنم کازرونی  | 

دوایت آیزنهاور


دوايت آيزنهاوردوایت آیزنهاور، بین سالهای ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با۱۳۳۱ تا ۱۳۳۹خورشیدی و دوران پادشاهی محمد رضا پهلوی در ایران.

دوایت آیزنهاور، سی وچهارمین رییس جمهوری آمریکا

پرزیدنت دوایت آیزنهاور، ژنرال پیروز جنگ جهانی دوم در اروپا ، اعتبار و نفوذش را با خود به کاخ سفید آورد. در زمان ریاست جمهوری اش توانست جنگ کره را متوقف کند و برای کاهش تنشهای جنگ سرد بی وقفه تلاش کرد .

آیزنهاور طرفدار سیاستهای میانه روی جمهوری خواهی مدرن بود و زمانیکه کاخ سفید را ترک کرد گفت:« آمریکا امروز قدرتمندترین، با نفوذترین و مولد ترین کشور جهان است».

از ژنرال پنج ستاره تا ریاست جمهوری آمریکا

دوایت آیزنهاور، چهاردهم اکتبر سال ۱۸۹۰ در دنیسون در ایالت تکزاس بدنیا آمد اما درآبیلن در ایالت کانزاس بزرگ شد، دوایت سومین فرزند خانواده بود و ۶ برادر داشت. دوایت در دوران دبیرستان در رشته های ورزشی درخشید و توانست به دانشکده افسری وست پوینت راه یابد. آیزنهاور سال ۱۹۱۶ با مامی جنوا دوود ازدواج کرد.

اوایل کارش در ارتش، با افراد بی نظیری همکار بود و تحت فرماندهی ژنرالهایی نظیر جان جی پرشینگ، داگلاس مک آرتور و والتر کروگر، خدمت کرد.

پس از جریان پرل هاربر، ژنرال جورج مارشال، آیزنهاور را به واشنگتن احضار کرد تا در طرح نقشه های جنگی کمک کند.
فرماندهی نیروهای ائتلاف در نوامبر سال ۱۹۴۲ در شمال آفریقا بر عهده آیزنهاور بود او همچنین در روز دی (روز پیروزی) سال ۱۹۴۴ فرماندهی ارشد نیروها در حمله به فرانسه را بر عهده داشت.

پس از پایان جنگ آیزنهاور رییس دانشگاه کلمبیا شد و پس از آن در سال ۱۹۵۱ دانشگاه را ترک کرد تا فرماندهی نیروهای سازمان جدید التاسیس ناتو را برعهده گیرد.

کمی بعد فرستاده مخفی جمهوری خواهان به مقر فرماندهی آیزنهاور که در نزدیکی پاریس قرار داشت رفت تا او را برای نامزدی انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۵۲ آمریکا متقاعد کند.

در انتخابات سال ۱۹۵۲، دوایت آیزنهاور با اختلاف قابل توجهی رقیب دموکرات را شکست داد و به عنوان سی وچهارمین رییس جمهوری آمریکا انتخاب شد. در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۱۵۱ میلیون و ۳۲۵ هزار و ۷۹۸ نفر بود.

آیزنهاور با پشتوانه تجربه و آگاهی نظامی خود در مذاکرات می کوشید تا تنش های جنگ سرد را کاهش دهد. سال ۱۹۵۳ امضای قرارداد متارکه جنگ در امتداد مرزهای کره جنوبی امضا شد. بدنبال مرگ استالین در همان سال روابط شوروی و آمریکا تغییر کرد.

رهبران جدید شوروی توافق کردند تا به معاهده صلحی بپیوندند که بی طرفی اتریش را رعایت می کرد. در این زمان شوروی و ایالات متحده هر دو به بمب هیدروژنی دست یافته بودند و با احساس خطر از چنین نیروی مخربی که بر سر جهان سایه افکنده بود، پرزیدنت آیزنهاور با رهبران بریتانیا، فرانسه و دولت شوروی در ماه ژوئیه سال ۱۹۵۵ در ژنو دیدار کرد.

پرزیدنت آیزنهاور پیشنهاد کرد شوروی و آمریکا نقشه های تاسیسات و تجهیزات نظامی شان را با یدیگر مبادله کنند و شرایطی فراهم آورده شود که هر یک بتواند از تاسیسات دیگر کشورها عکسبرداری هوایی کند.

شوروی ها بی سر و صدا از این پیشنهاد استقبال کردند و چنان حالتی از خود نشان دادند که نشست بدون تنش و به آرامی برگزار شد.

دوره دوم ریاست جمهوری آیزنهاور

ناگهان در سپتامبر سال ۱۹۵۵پرزیدنت آیزنهاور در دنور کلرادو سکته قلبی کرد و هفت هفته در بیمارستان بستری بود. ماه فوریه سال ۱۹۵۶ پزشکان اعلام کردند که وضع سلامت پرزیدنت آیزنهاورمساعد است. نوامبرهمان سال، دوایت آیزنهاور برای دومین بار و با اکثریت آرا ادلایی استیونسون، نامزد دموکراتها را شکست داد و بار دیگر به عنوان ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شد.

در زمینه سیاست داخلی، راه میانه را پیش گرفته بود و برنامه های پرزیدنت روزولت و ترومن را ادامه می داد. تاکید آیزنهاور بیشتر بر تنظیم بودجه ای متوازن بود.

زمانیکه منع جداسازی در مدارس آغاز شد، پرزیدنت آیزنهاور نیروهای فدرال را به شهر لیتل راک در ایالت آرکانزاس اعزام کرد تا از اجرای احکام دادگاه فدرال اطمینان حاصل کند. او همچنین دستور منع کامل جداسازی را در تمامی نیروهای مسلح صادر کرد. آیزنهاور نوشت:« در این کشورهیچ شهروند درجه دومی نباید وجود داشته باشد».

دوایت آیزنهاور تمرکزش را بر حفظ و پاسداری از صلح جهانی متمرکز کرد. او با خشنودی شاهد برنامه " اتم برای صلح " بود. طرح این برنامه را آیزنهاور داده بود و بر اساس آن آمریکا به کشورهایی که اورانیوم نداشتند برای مصارف صلح آمیز اورانیوم قرض می داد.

آیزنهاور کمی پیش از پایان دوره ریاست جمهوری اش بر لزوم داشتن قدرت نظامی مناسب و موثر تاکید کرد اما در عین حال هشدار داد که ممکن است هزینه های نظامی دراز مدت و هنگفت خطرات بالقوه ای را برای روش زندگی ما داشته باشد او در نهایت به صلح می اندیشید و برای استقرار صلح دعا کرد.

دوایت آیزنهاور سی و چهارمین رییس جمهوری آمریکا روز بیست و هشتم ماه مارس سال ۱۹۶۹ بدنبال بیماری طولانی درگذشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:21  توسط صنم کازرونی  | 

هری ترومن

هری ترومنهری ترومن ، بین سالهای ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۳ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این سالها همزمان است با۱۳۲۴ تا ۱۳۳۱خورشیدی و دوران پادشاهی محمد رضا پهلوی در ایران.

هری ترومن، سی و سومین رییس جمهوری آمریکا

هری ترومن طی چند هفته ای که معاونت پرزیدنت فرانکلین روزولت را بر عهده داشت به ندرت او را می دید و زمانیکه پس از مرگ روزولت بر اساس قانون اساسی آمریکا رییس جمهوری شد در مورد توسعه بمب اتمی از اختلافات با روسیه آگاهی چندانی نداشت. درآن زمان جمعیت ایالات متحده ۱۵۱ میلیون و ۳۲۵ هزار و ۷۹۸ نفر بود.

روز دوازدهم آوریل سال ۱۹۴۵ و پس از مرگ فرانکلین روزولت ، هری ترومن به عنوان سی و سومین رییس جمهوری آمریکا سوگند یاد کرد. ترومن به خبرنگاران گفت: «احساس میکنم ماه، ستاره ها و تمامی سیاره ها بر سر من فرود آمده اند».

پیش از ریاست جمهوری
 

هری ترومن سال ۱۸۸۴ در لامارایالت میسوری بدنیا آمد. در جوانی کشاورز، کارمند بانک و سرباز بود. هری ترومن طی جنگ جهانی اول با درجه سرگردی در فرانسه خدمت کرد و پس از بازگشت با الیزابت ویرجینیا والاس ازدواج کرد و در شهر کانزاس یک مغازه خرازی باز کرد.

هری ترومن از فعالان حزب دموکرات بود و سال ۱۹۲۲ به عنوان قاضی دادگاه منطقه جکسون منصوب شد که شغلی اداری به حساب می آمد. ترومن سال ۱۹۳۴ سناتور شد و در زمان جنگ جهانی دوم ریاست کمیته تحقیق جنگ سنا را بر عهده داشت. وظیفه این کمیته بررسی فساد ، ریخت و پاش های مالی و صرفه جویی احتمالی و ذخیره حدود ۱۵ میلیارد دلار بود.

هری ترومن در دوران ریاست جمهوری اش در مورد برخی از مهمترین مسایل جهانی تصمیم گرفت. اندکی پس از روز پیروزی در اروپا، جنگ با ژاپن به مراحل نهایی نزدیک می شد. ژاپن حاضر نبود تسلیم شود. ترومن پس از مشورت با مشاورانش دستور داد در دو شهری که از مراکز خواهان ادامه جنگ بودند بمب اتم انداخته شود. این دو شهر ناکازاکی و هیروشیما بودند. پس از آن ژاپن بلافاصله تسلیم شد.

ماه ژوئن سال ۱۹۴۵ ترومن شاهد امضای منشور ملل متحد بود با این امید که به برقراری صلح کمک کند.

تا این مقطع زمانی، ترومن سیاستهای روسای جمهوری پیشین را دنبال می کرد، اما او خود نیز برنامه هایی را در نظر داشت. هری ترومن طرح ۲۱ ماده ای را تقدیم کنگره کرد که در آن توسعه نظام تامین امنیت اجتماعی، برنامه استخدامی تمام وقت، پاکسازی محلات کثیف و برنامه های اسکان عمومی در نظر گرفته شده بود.

سیاست خارجی؛ دکترین ترومن و طرح مارشال

سال ۱۹۴۷ وقتی اتحاد جماهیر شوروی به ترکیه فشار آورد و قصد داشت توسط شبه نظامیان یونان را تصرف کند، هری ترومن از کنگره خواست اجازه کمک به دو کشور را صادر کند. این طرح به دکترین ترومن معروف شد.

طرح دیگری که درزمان ترومن پیشنهاد شد طرح مارشال بود که به نام وزیر امور خارجه وی بود، این طرح بر ترمیم وضعیت اقتصادی و بازسازی در اروپای غربی پس از جنگ تمرکز داشت.

زمانیکه شوروی بخش غربی شهر برلین را در سال ۱۹۴۸ محاصره کرد، ترومن تا زمان عقب نشینی شوروی اهالی برلین را از جهات غذایی، اقتصادی و نظامی تامین می کرد. هم زمان ترومن در حال مذاکره برای تشکیل یک ائتلاف نظامی برای محافظت از کشورهای غربی بود، این ائتلاف سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) نام گرفت و در سال ۱۹۴۹ تاسیس شد.

ماه ژوئن سال ۱۹۵۰، دولت کمونیست کره شمالی به کره جنوبی حمله کرد، ترومن با مشاوران نظامی اش به مشورت نشست و پس از آن نوشت:« تقریبا همه صریحا موافق بودند که برای مقابله با این تجاوز آنچه لازم است انجام شود. هیچ کسی ایالات متحده یا سازمان ملل متحد را از مقابله با این حمله برحذر نداشت.»

نیروهای سازمان ملل متحد در خط بالایی مرز قدیمی کره جنوبی مستقر شدند که جنگی طولانی را بدنبال داشت. ترومن ترجیح داد جنگ گسترش نیابد و از خطر درگیری گسترده ای با چین و حتی شوروی اجتناب می کرد.

پرزیدنت ترومن پس از پایان دوره ریاست جمهوری در سال ۱۹۵۳ به شهرش بازگشت تا دوران بازنشستگی را سپری کند. هری ترومن سی و سومین رییس جمهوری آمریکا در ماه دسامبر سال ۱۹۷۲، در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:19  توسط صنم کازرونی  | 

فرانکلین روزولت


فرانکلين روزولتفرانکلین روزولت،  بین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است  با  ۱۳۱۱ تا ۱۳۲۴      خورشیدی. 

فرانکلین روزولت، سی و دومین رییس جمهوری آمریکا

فرانکلین روزولت سال ۱۸۸۲ در هاید پارک نیویورک متولد شد، در دانشگاههای هاروارد  و کلمبیا حقوق خواند و در سال ۱۹۰۵ با  النور روزولت ازدواج کرد.

فرانکلین روزولت، نوه عموی پرزیدنت تئودور روزولت بود. فرانکلین،  تئودور را به شدت ستایش می کرد و او را الگوی خود قرار داده بود،  به همین دلیل وارد حرفه سیاسی شد. فرانکلین بر خلاف تئودور دموکرات بود.

فرانکلین روزولت سال ۱۹۱۰ در انتخابات  مجلس سنای نیویورک شرکت کرد  و پیروز شد. درزمان ریاست جمهوری وودرو ویلسون،  دستیار معاون وزارت دریاداری بود و دموکراتها برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۲۰ او را برای معاونت ریاست جمهوری نامزد کردند.  سال ۱۹۲۸ روزولت جوان فرماندار نیویورک شد.

ماه نوامبر سال ۱۹۳۲،  فرانکلین روزولت درانتخابات ریاست جمهوری با اختلاف فاحش بر رقیب جمهوری خواه خود غلبه یافت. او چهار دوره متوالی به ریاست جمهوری آمریکا برگزیده شد که انحرافی از سنت جورج واشنگتن،  نخستین رییس جمهوری آمریکا بود که پس از دو دوره ریاست جمهوری از سیاست کناره گیری کرد.  درآغاز دوره ریاست جمهوری فرانکلین روزولت،  جمعیت ایالات متحده ۱۲۲ میلیون و ۷۷۵ هزار و ۴۶ نفر بود.

بحران اقتصادی و طرح نوین روزولت

ماه مارس ۱۹۳۲ و چند ماه پس از آغاز ریاست جمهوری فرانکلین روزولت،  تعداد بیکاران به ۱۳ میلیون نفر رسیده بود و تقریبا تمامی بانکها  تعطیل شده بودند.

فرانکلین در صد روز نخست ریاست جمهوری اش، طرحی را پیشنهاد داد که مورد تصویب  کنگره نیز قرار گرفت.

طرح نوین اصلاحات همه جانبه اقتصادی روزولت،  تمامی مشاغل و صنعت کشاورزی را نیز در بر می گرفت و شامل تدابیری برای کمک به بیکاران و کسانی که در معرض خطر از دست دادن خانه و مزارعشان بودند،  نیز می شد.

تا سال ۱۹۳۵ برخی از این تدابیر نتیجه داد اما هر روز بر تعداد تجار و بانکدارانی که با  طرح پرزیدنت موسوم به " طرح نوین " مخالفت می کردند افزوده می شد. مخالفان از اقدامات جدید روزولت وحشت داشتند. زیرا او طلا را بعنوان پشتوانه ارزی حذف کرد، در برابر کسری بودجه از خود انعطاف نشان داد و با اعطای امتیازات به کارگران موافق نبود.

روزولت  در پاسخ به این نگرانی ها طرح اصلاحات نوین را ارائه داد که  در آن مزایای تامین اجتماعی، مالیاتهای سنگینتر برای ثروتمندان،  نظارتهای جدید بانکی و برنامه جامعی برای بیکاران در نظر گرفته شده بود.

فرانکلین روزولت سال ۱۹۳۶ برای دومین بار در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرد و با اختلاف زیادی رقیب جمهوری خواه خود را شکست داد. فرانکلین روزولت  با اتکا به پشتوانه محبوبیتش در میان مردم،  تصمیم گرفت تغییراتی در دیوان عالی کشور بوجود آورد که موفق نشد، اما انقلابی در قوانین اساسی کشور ایجاد کرد و در نتیجه دولت توانست  به طور قانونی  اقتصاد کشور را به گردش درآورد و از حالت رکود و بحران نجات دهد.

جنگ جهانی دوم

روزولت خواهان آن بود که ایالات متحده سیاست "همسایه خوب" را در پیش گیرد و دکترین مونرو را از یک مانیفیست  یکجانبه آمریکایی به  سمتی هدایت کند که بتواند در برابر متجاوزان اقداماتی متقابل در پیش گیرد.  او همچنین در پی تصویب قوانین بی طرفانه ای بود تا آمریکا را از درگیر شدن در جنگ در اروپا دور نگهدارد و در عین حال کشورهایی که مورد حمله یا تهدید قرار گرفته اند تقویت  شوند.  سال ۱۹۴۰ زمانیکه فرانسه سقوط کرد و بریتانیا  محاصره شد  روزولت  تا آنجا که ممکن بود  به بریتانیا  کمک کرد اما از مشارکت واقعی  نظامی در جنگ خودداری کرد.

هفتم دسامبر سال ۱۹۴۱ وقتی ژاپنی ها به  پرل هاربور حمله کردند،  پرزیدنت روزولت به عنوان فرمانده کل نیروهای آمریکا،  به متفقین پیوست و ارتش ایالات متحده وارد جنگ جهانی دوم شد.

فرانکلین روزولت بر این عقیده بود که  صلح آینده جهان به  روابط روسیه و آمریکا بستگی دارد،  به همین دلیل توجه خود را بر  طرح ایجاد سازمان ملل متحد متمرکز  ساخت.  روزولت امیدوار بود اختلافات بین المللی در سازمان ملل متحد حل شود.

جنگ جهانی دوم رو به پایان بود،  درهمین ایام وضعیت سلامت  فرانکلین روزولت  رو به وخامت گذاشته بود. فرانکلین روزولت، روز دوازدهم آوریل سال ۱۹۴۵ در ماههای نخستین دوره چهارم ریاست جمهوری  خود در  وارم اسپرینگ در ایالت جورجیا در اثر سکته مغزی درگذشت و بر اساس قانون اساسی آمریکا معاون او، هری ترومن،  بعنوان سی و سومین رییس جمهوری آمریکا سوگند یاد کرد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:17  توسط صنم کازرونی  | 

هربرت هوور

هربرت هوورهربرت هوور، بین سالهای ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۳۰۷ تا۱۳۱۱خورشیدی و اوایل پادشاهی رضا شاه در ایران. نخستین مرحله راه آهن سراسری ایران و هنرسرای عالی تهران در این سالها  افتتاح شدند.

هربرت هوور،سی و یکمین رییس جمهوری آمریکا

هربرت هوور سال ۱۸۷۴ در وست برنچ در ایالت آیوا متولد شد، دوران نوجوانی اش را درایالت اورگان گذراند و سال ۱۸۹۱ هم زمان با تاسیس دانشگاه استنفورد درایالت کالیفرنیا در این دانشگاه ثبت نام کرد. هوور در رشته مهندسی معدن درس خواند.

هربرت با  لو هنری،  یکی از همکلاسی هایش در استنفورد ازدواج کرد،  زوج جوان به  چین رفتند و هربرت به عنوان مهندس ارشد در یک شرکت خصوصی در چین مشغول به کار شد. همسر هوبرت نیز دریک بیمارستان کار می کرد.

هوور در لندن بود که آلمان  به فرانسه اعلام جنگ کرد، کنسول آمریکا  برای  بازگرداندن توریست های آمریکایی که در منطقه جنگی  گرفتار شده بودند از هوور کمک خواست. هوور برای کمک به  شهروندان آمریکایی کمیته ای تشکیل داد و در ظرف شش هفته، کمیته به ۱۲۰ هزار آمریکایی کمک کرد تا به خانه بازگردند. کاربعدی هوور دشوار تر بود. ارتش آلمان بلژیک را اشغال کرده بود و هوور کار رساندن غذا به بلژیک را بر عهده گرفت.

پس از آنکه ایالات متحده وارد جنگ جهانی شد، پرزیدنت ویلسون،  هوور را به ریاست اداره تغذیه منصوب کرد. هربرت هوور توانست میزان  مصرف مواد غذایی را در خارج از مرزهای آمریکا کاهش دهد و بدون آنکه نیازی به جیره بندی در داخل آمریکا باشد به متحدان آمریکا در جنگ نیز غذا برساند.

پس از پایان جنگ، هوور به  عضویت در شورای عالی اقتصاد در آمد و ریاست سازمان امدادرسانی آمریکایی را برعهده گرفت. این سازمان  مسوول اداره  حمل مواد غذایی به میلیون ها گرسنه در اروپای مرکزی بود. هوور مسوولیت های این سازمان را گسترش داد و در جریان خشکسالی سال ۱۹۲۱ برای قحطی زدگان اتحاد جماهیر شوروی نیز غذا فرستاد. هربرت هوور در پاسخ منتقدی که  از او پرسید آیا با دادن غذا به شوروی  به بولشویسم کمک نمی کند، گفت: « بیست میلیون  انسان  در حال مرگ از گرسنگی هستند. عقیده سیاسی آنها هر چه باشد ، باید به آنها غذا داده شود».

هربرت هوور در زمان ریاست جمهوری هاردینگ و کولیج، وزیر بازرگانی بود و با تدبیر و کاردانی این وزارتخانه را اداره کرد.  سال ۱۹۲۸ در کنوانسیون جمهوری خواهان هربرت هوور  به عنوان نامزد حزب برای احراز مقام ریاست جمهوری برگزیده شد. هوور با اختلاف قابل توجهی توانست رقیب دموکراتش،  آلفرد اسمیت را شکست دهد و به عنوان سی و یکمین رییس جمهوری ایالات متحده انتخاب شد. در آن زمان جمعیت آمریکا ۱۲۲ میلیون و ۷۷۵ هزار و ۴۶ نفر بود.

چند ماه پس ازآنکه هربرت هوور وارد کاخ سفید شد،  بازار بورس سقوط کرد و آمریکا در سراشیبی رکود اقتصادی افتاد.  پس از سقوط بازار بورس ، هوور اعلام کرد بودجه فدرال را متوازن نگه می دارد، مالیات را کاهش می دهد و به بودجه خدمات عمومی خواهد افزود.

پرزیدنت هوور، سپر بلای رکود بزرگ اقتصادی

سال ۱۹۳۱ پیامدهای  بحران در اروپا سبب شد تا بحران اقتصادی عمیقتر شود، پرزیدنت هوور به کنگره طرح  کمک به مشاغل را از طریق تشکیل  شرکت بازسازی سرمایه و اعتبار تقدیم کرد. هربرت هوور همچنین خواهان اختصاص کمکهای  بیشتر به کشاورزانی شد که  قادر به پرداخت وامهایشان نبودند و درمعرض خطر از دست دادن  مزارع شان قرار داشتند. اصلاحات در نظام بانکی، اعطای وام به ایالتها برای  کمک به بیکاران، توسعه بخش خدمات عمومی از دیگر تدابیری بود که پرزیدنت هوور برای  مبارزه با بحران مالی اندیشیده بود.

مخالفان رییس جمهوری در کنگره به  صورتی غیر منصفانه از هوور چهره ای سنگدل و بی رحم تصویر کرده بودند.  پرزیدنت هوور احساس می کرد که  مخالفانش به دلایل سیاسی در برنامه او خرابکاری می کنند.

هوور سپر بلای رکود بزرگ اقتصادی شد و در انتخابات سال ۱۹۳۲ به سختی از فرانکلین روزولت نامزد دموکراتها شکست خورد.

در سالهای دهه ۱۹۳۰ هربرت هوور از منتقدان  سرسخت  طرح بزرگ اقتصادی روزولت موسوم به  " طرح نوین " بود .

سال ۱۹۴۷ پرزیدنت ترومن، هربرت هوور را به ریاست کمیسیونی که وظیفه آن  ساماندهی مجدد  نهادهای اجرایی بود منصوب کرد.  سال ۱۹۵۳ پرزیدنت آیزنهاور نیز ریاست کمیسیونی مشابه  را به هوور واگذار کرد.  بسیاری از سیاستهای اقتصادی از نتایج پیشنهادات این  دو کمیسیون بودند.

هربرت هوور در طول دوران زندگی اش  مقالات و کتابهای بسیاری نوشت . هربرت هوور سی و یکمین رییس جمهوری آمریکا،  روز بیستم اکتبر سال ۱۹۶۴ در شهر نیویورک و درحالیکه مشغول کار بر روی آخرین کتابش بود درگذشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:16  توسط صنم کازرونی  | 

کلوین کولیج


کلوين کوليجکلوین کولیج، بین سالهای ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۹ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۳۰۲ تا ۱۳۰۷خورشیدی. در این دوران با تصویب مجلس شورای ملی، انحلال سلسله قاجار در ایران اعلام و دوران پهلوی با پادشاهی رضا شاه آغاز شد.

کلوین کولیج، سی امین رییس جمهوری آمریکا

ساعت ۲ و۳۰ دقیقه صبح روز سوم اوت سال ۱۹۲۳، به کلوین کولیج خبر دادند که رییس جمهوری آمریکا شده است. کلوین کولیج معاون رییس جمهوری در حال گذراندن تعطیلات در خانه پدری اش در ورمانت بود که خبر مرگ وارن هاردینگ را دریافت کرد. بنابر قانون اساسی آمریکا پس از مرگ رییس جمهوری این سمت بر عهده معاونش گذاشته می شد. کلوین کولیج در زیر نور چراغ نفتی دستش را بر روی انجیل خانوادگی گذاشت و به عنوان سی امین رییس جمهوری آمریکا سوگند یاد کردو پدر کولیج که دفتر اسناد رسمی داشت سوگند سی امین رییس جمهوری را به طور رسمی ثبت کرد.

کولیج بیش از آنکه دستاوردهای قهرمانانه در کارنامه اش داشته باشد، شخصیتی برجسته داشت. آلفرد اسمیت از سیاستمداران دموکرات آن زمان درباره کولیج گفته است:« کار بزرگ کولیج بازگرداندن شان و اعتبار به ریاست جمهوری بود آن هم در زمانی که به پایین ترین سطح خود در تاریخ آمریکا رسیده بود.....»

 تحصیلات و ورود به دنیای سیاست

کلوین کولیج روز چهارم ژوییه سال ۱۸۷۲ در شهر پلیموث در ایالت ورمانت متولد شد. او فرزند یک مغازه دار روستایی بود. کلوین از کالج آمهرست با نمرات خوب فارغ التحصیل شد و پس از آن در نورت همپتون حقوق و سیاست خواند.

کلوین به تدریج در دنیای سیاست پیشرفت کرد. او ازعضویت در شورای شهر نورت همپتون آغاز کرد تا به فرمانداری ماساچوست رسید. کلوین کولیج جمهوری خواهی بود که به مرور زمان تبدیل به فردی محافظه کار شد.

دوران ریاست جمهوری

کلوین کولیج در دوران ریاست جمهوری، برای حفظ و احیای اصول اخلاقی و سلامت اقتصادی و موفقیت مادی که خواست بسیاری از آمریکایی ها بود، بسیار مصمم عمل کرد. کولیج حاضر نشد برای متوازن کردن رشد اقتصادی و یا اصلاح وضعیت راکد در بخش کشاورزی و صنعت از توان اقتصادی دولت فدرال استفاده کند.

کلوین کولیج دسامبر سال ۱۹۲۳ در نخستین سخنرانی در کنگره خواهان انزوا در سیاست خارجی، کاهش مالیات و ارائه کمکهای محدود به کشاورزان شد.

کولیج به سرعت در میان آمریکایی ها محبوبیت یافت. در انتخابات سال ۱۹۲۴کولیج ۵۴ درصد آرای عمومی را بدست آورد و با اختلاف قابل توجهی در میزان آرای الکتورال ، رقبایش را شکست داد.

کلوین، رییس جمهوری کم حرف

کلوین کولیج مردی کم حرف و ساکت بود به طوری که او را "کل ساکت" می نامیدند.(کل مخفف کلوین است). او در مصاحبه ها هم گاه پاسخ های بسیار کوتاه می داد، بااین وجود کلوین کولیج قابل دسترس ترین رییس جمهوری آمریکا بود. گریس، همسر کولیج در مورد کم حرفی رییس جمهوری خاطره ای نقل می کند:« دخترجوانی در یک ضیافت شام کنار کولیج می نشیند و به او می گوید شرط بسته است که می تواند با رییس جمهوری مکالمه ای دستکم در حد سه کلمه داشته باشد. کولیج بدون نگاه کردن به دختر ، به آرامی تنها می گوید: تو باختی».

سال ۱۹۲۹ دوره ریاست جمهوری کلوین کولیج به پایان رسید و او حاضر نشد بار دیگر نامزداحراز ریاست جمهوری شود.کلوین کولیج، سی امین رییس جمهوری آمریکا ژانویه سال ۱۹۳۳ در نورت همپتون در ایالت ماساچوست درگذشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:15  توسط صنم کازرونی  | 

وارن جی هاردینگ


وارن هاردينگوارن جی هاردینگ، بین سالهای ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت.  این دوران همزمان است با ۱۲۹۹ تا ۱۳۰۲خورشیدی، دوران سلطنت احمد شاه قاجاردر ایران.

وارن جی هاردینگ ، بیست و نهمین رییس جمهوری آمریکا

وارن جی هاردینگ پیش از آنکه برای انتخابات ریاست جمهوری نامزد شود گفته بود:  «آمریکا در حال حاضر به اعمال قهرمانانه، انقلابی ، تحریک آمیزوجراحی نیاز ندارد بلکه نیازمند التیام ، عادی سازی، ترمیم و تعدیل است.»

وارن جی هاردینگ سال ۱۸۶۵ درشهر ماریون در ایالت اوهایوبدنیا آمد. والدین هاردینگ هر دو پزشک بودند. وارن هاردینگ یک روزنامه منتشر می کرد و متولی کلیسای باپتیست شهر بود، مدیریت هر شغل مهم  و رهبری هر سازمان  و نهاد خیریه در این شهر بر عهده وارن بود.

وارن گروه موسیقی شهروندان محلی را براه انداخت. این گروه موسیقی هم  در اجتماعات جمهوری خواهان و هم در برنامه های  دموکراتها می نواخت.

وارن هاردینگ، جمهوری خواهی راسخ، مصمم و سخنرانی  بی نظیر بود، او تمایل داشت سیاستگزاری را به بزرگان حزب بسپارد، این عوامل سبب شد  که در میان سیاستمداران اوهایو پیشرفت کند. او عضو سنای ایالتی بود و تا معاونت فرمانداری نیز پیش رفت اما در انتخابات فرمانداری اوهایو شکست خورد. در کنوانسیون جمهوری خواهان در سال ۱۹۱۲،  متن اعلام نامزدی پرزیدنت تافت را خواند. سال ۱۹۱۴ به عضویت سنای آمریکا درآمد. این تحولات برای هاردینگ خوشایند بود بطوریکه سنا را مکانی بسیار مطلوب  می دانست.

جمهوری خواهان در کنوانسیون سال ۱۹۲۰ بر سر انتخاب نامزد حزب برای انتخابات ریاست جمهوری به بن بست رسیده بودند، وقتی  پیشنهاد نامزدی وارن هاردینگ مطرح شد ، با حمایت سناتورهایی که  کنترل کنوانسیون را در دست داشتند، هاردینگ به عنوان نامزد جمهوری خواهان معرفی شد.

وارن هاردینگ در انتخابات ریاست جمهوری، جیمز کاکس رقیب دموکراتش را با اختلاف قابل توجهی شکست داد و به عنوان بیست و نهمین رییس جمهوری ایالات متحده آمریکا انتخاب شد.  آن زمان  جمعیت ایالات متحده  ۱۰۵ میلیون و ۷۱۰ هزار و ۶۲۰ نفر بود.

جمهوری خواهان کنگره براحتی  لایحه های مورد نظرشان را به تایید رییس جمهوری می رساندند. جمهوری خواهان در کنگره مالیات ها را کاهش دادند، نظام  بودجه فدرال را تدوین کردند،  تعرفه های بالای حمایتی را دوباره برقرار ساختند و ضمن لغو محدودیتهای زمان جنگ،  محدودیتهای شدیدی در زمینه های مهاجرتی اعمال کردند.

تا سال  ۱۹۲۳ رکود اقتصادی پس از جنگ از بین رفته بود و به مرور جای خود را به رونق و شکوفایی اقتصادی می داد، هاردینگ نیز این جمله را تکرار می کرد: « دخالت کمتر دولت در  تجارت و اقتصاد و کارایی بیشتر دولت». این جمله تشویق روزنامه ها را به همراه داشت.

با این وجود، تمامی اقدامات هاردینگ تا این اندازه موثر نبود. شایع شده بود که برخی از دوستان  رییس جمهوری  از اختیارات اداری خود برای  منافع شخصی استفاده میکنند. این گفته ها حتی به گوش هاردینگ هم رسید .

سال ۱۹۲۳، هاردینگ در حالیکه  غمگین و افسرده بود همراه با  هربرت هوور ، وزیر بازرگانی کابینه اش به ایالتهای غربی آمریکا سفر کرد. رییس جمهوری از  هوور پرسید:« اگر از رسوایی بزرگی در دولت ما با خبر باشی  آیا آنرا به خاطر منافع  حزب و کشور افشا میکنی یا آنکه  پنهانش میکنی؟» هوور از هاردینگ خواست تا  این گفت وگو را منتشر کند ، اما هاردینگ از ترس واکنشهای سیاسی  مخالفت کرد.

وارن هاردینگ آنقدر زنده نماند تا بتواند واکنش  عمومی را به رسوایی های دولتش  مشاهده کند. ماه اوت سال ۱۹۲۳  وارن جی هاردینگ  بیست و نهمین رییس جمهوری آمریکا در  شهر سان فرانسیسکو در اثر سکته قلبی درگذشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:9  توسط صنم کازرونی  | 

وودرو ویلسون

وودرو ويلسونوودرو ویلسون بین سالهای ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۱ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۲۹۱ تا ۱۲۹۹خورشیدی و آغاز سلطنت احمد شاه قاجاردر ایران. این سالها مصادف است با وقوع جنگ جهانی اول، اشغال ایران توسط نیروهای  روسیه، بریتانیا و عثمانی، شکل گیری جنبش جنگل و نیز کودتای سوم اسفند سال  ۱۲۹۹خورشیدی.

وودرو ویلسون، بیست وهشتمین رییس جمهوری آمریکا

وودروویلسون نیز مانند روزولت خود را خدمتگزار و نماینده مردم می دانست و می گفت:«ازهیچ کسی غیر از رییس جمهوری انتظار نمی رود که بدنبال منافع عمومی کشور باشد». وودرو ویلسون در دوره ریاست جمهوری اش یک برنامه اصلاحات تدریجی  مترقی را به اجرا گذاشت و از طریق تدوین طرح ۱۴ ماده ای خود پایه گذار نظم نوین جهانی شد. او سال ۱۹۱۷، ورود آمریکا به جنگ جهانی رابه منزله  نبردی برای بقای دموکراسی درجهان دانست.

خانواده و تحصیلات

وودرو ویلسون سال ۱۸۵۶ در ویرجینیا متولد شد. پدرش یک کشیش کلیسای مشایخی پروتستان بود که در زمان جنگ داخلی آمریکا در آگوستا و جورجیا خدمت می کرد، پدر ویلسون پس از جنگ و در سالهای بازسازی نیزدر شهر کلمبیای ایالت کارولینای جنوبی به تدریس و تعلیم مشغول بود.

وودرو ویلسون تحصیلاتش را از دانشگاه پرینستون که در آن زمان کالج نیوجرسی نامیده می شد، آغاز کرد.  سپس به مدرسه حقوق داشگاه ویرجینیا رفت و مدرک دکترایش را از دانشگاه جانز هاپکینز گرفت. او یگانه رییس جمهوری تاریخ آمریکاست  که مدرک دکترا داشت.  ویلسون به عنوان استاد،  کار در محیط دانشگاهی را آغاز کرد. او سال ۱۸۸۵ با الن لوییس آکسون ازدواج کرد.

ورود به دنیای سیاست

ویلسون، استاد جوان علوم سیاسی  دانشگاه پرینستون به سرعت پله های ترقی را پیمود و سال ۱۹۰۲ رییس دانشگاه پرینستون شد.  شهرت ویلسون در سراسر آمریکا پیچید و همین مساله سبب شد تا برخی از دموکراتهای محافظه کار او رابرای ریاست جمهوری در نظر بگیرند.

دموکراتها ابتدا ویلسون را متقاعد کردند تا سال ۱۹۱۰ در انتخابات فرمانداری نیوجرسی شرکت کند، وودرو ویلسون در تبلیغات انتخاباتی اش تاکید کرد که مستقل از  محافظه کاران و کسانی که او را نامزد کرده اند عمل می کند، او برنامه حزبی ترقی خواهان را تایید کرد و گفت  به عنوان فرماندار این خط مشی را دنبال خواهد کرد.

در کنوانسیون دموکراتها، وودرو ویلسون به عنوان نامزد حزب دموکرات برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۱۲ انتخاب شد. در تبلیغات انتخاباتی از برنامه ای موسوم به " آزادی نوین" سخن می گفت که بر فرد گرایی و حقوق ایالتها  تاکید داشت.  ویلسون توانست درمثلث رقابتی که دو ضلع دیگرش تافت و روزولت بودند پیروز شود.  ویلسون هرچند تنها ۴۲ درصد آرای عمومی را بدست آورد اما با اختلاف بسیار قابل توجهی اکثریت آرای الکتورال را کسب کرد. زمانیکه بیست و هشتمین رییس جمهوری آمریکا کار خود را آغاز کرد جمعیت ایالات متحده آمریکا  ۹۷ میلیون نفر بود.

ویلسون چندین لایحه مهم را از طریق کنگره به مجموعه قوانین  اضافه کرد، قانون کاهش تعرفه های گمرکی و ممنوعیت کار کودکان از جمله این لوایح بودند.

دومین دوره ریاست جمهوری ویلسون
 
وودرو ویلسون برای دومین باردر انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرد و این بار بر خلاف دور اول با اختلاف بسیار اندکی پیروز شد. پس از پیروزی در انتخابات، ویلسون به این نتیجه رسید که آمریکا نباید در جنگ جهانی بی طرف باقی بماند. روز دوم آوریل سال ۱۹۱۷ ویلسون از کنگره خواست تا  علیه آلمان اعلام جنگ کند. تلاش های فراوان آمریکا معادله قدرت را بر هم زد و نتیجه را به نفع متفقین تغییر داد.  ژانویه سال ۱۹۱۸، ویلسون در کنگره  اهداف ورود آمریکا به جنگ را اعلام کرد که شامل ۱۴ ماده بود ودر نهایت به تاسیس جامعه ملل منجر شد.

ویلسون کمی بعد از آنکه آلمان در نوامبرسال ۱۹۱۸ قرارداد متارکه جنگ را امضا کرد، معاهده ورسای را  به سنای آمریکا تقدیم کرد. این معاهده شامل تشکیل جامعه ملل بود. ویلسون از سنا پرسید آیا ما  جرات رد کردن این معاهده و شکستن  قلب جهان را داریم؟

نتیجه انتخابات سال ۱۹۱۸ تغییر در آرایش سیاسی کنگره بود و اکثریت کنگره در دست  جمهوری خواهان قرار گرفت. معاهده ورسای با تفاوت ۷ رای در سنا تصویب نشد و آمریکا نتوانست به جامعه ملل پیشنهادی خود بپیوندد.

وودرو ویلسون در این سالها بشدت بیمار بود اما بر خلاف توصیه پزشکان  در سراسر آمریکا سفر کرد تا  افکار عمومی را برای قبول معاهده ورسای  جلب کند. وودرو ویلسون سکته کرد و تا  پای مرگ پیش رفت، اما مراقبتهای ادیت بولینگ گالت، همسر دومش  او را تا سال ۱۹۲۴ زنده نگهداشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:5  توسط صنم کازرونی  | 

ویلیام هاواردتافت


ويليام تفتویلیام هاواردتافت، بین سالهای ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۳ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۲۸۷ تا ۱۲۹۱خورشیدی و دوران سلطنت احمد شاه قاجاردر ایران.

ویلیام هاوارد تافت، بیست و هفتمین رییس جمهوری آمریکا

ویلیام تافت حقوقدانی ممتاز ومدیری کاردان بود اما در سیاست تبحر چندانی نداشت و چهار سال دوره ریاست جمهوری اش را در کاخ سفید به سختی گذراند. ویلیام تافت مردی سخاوتمند، وظیفه شناس و خوش گذران بود که در میانه جنگ شدید ترقی خواهان و محافظه کاران گرفتار آمده بود و برای تمامی خدماتی که در مدت ریاست جمهوری اش انجام داد هیچ اعتباری نصیبش نشد.

ویلیام هاوارد تافت سال ۱۸۵۷ در سینسیناتی ایالت اوهایو بدینا آمد، پدرش از قاضیان برجسته آن زمان بود، ویلیام به دانشگاه ییل رفت و پس از بازگشت به سینسیناتی و تکمیل تحصیلاتش در رشته حقوق کار وکالت را آغاز کرد. ویلیام تافت از طریق کار در تشکیلات حقوقی دولت جمهوری خواهان پا به دنیای سیاست گذاشت، اما او حقوق را به سیاست ترجیح می داد.

ویلیام تافت در سن ۳۴ سالگی به  عنوان قاضی در دادگاه فدرال منصوب شد. تافت آرزو می کرد که روزی یکی از قضات دیوان عالی کشور شود اما هلن ، همسرش برای او نقشه های دیگری در نظر داشت.

در راه کاخ سفید


ویلیام تافت سال ۱۹۰۰ از طرف دولت پرزیدنت مک کینلی به عنوان رییس اداره امور غیر نظامی به فیلیپین اعزام شد. ویلیام تافت نسبت به مردم فیلیپین احساس همدردی می کرد. او وضع اقتصاد فیلیپین را بهبود بخشید، چندین جاده و مدرسه احداث کرد و تا حدی به مردم اجازه داد که در امور دولتی مشارکت داشته باشند.

تئودور روزولت، ویلیام تافت را به عنوان وزیر جنگ کابینه اش انتخاب کرد و به جمهوری خواهان پیشنهاد داد که تافت را به عنوان نامزد بعدی حزب برای انتخابات ریاست جمهوری در نظر بگیرند و در کنوانسیون جمهوری خواهان نامزدی ویلیام تافت تایید شد.

ویلیام تافت رقابتهای تبلیغاتی انتخابات را دوست نداشت واین دوره را "ناخوشایندترین چهار ماه زندگیش" توصیف کرده بود. تافت در تبلیغات انتخاباتی خود را متعهد و وفادار به برنامه های روزولت معرفی کرد. رقیب تافت از حزب دموکرات ویلیام جنینگز برایان بود که برای سومین بار تلاش می کرد دموکراتها را به کاخ سفید ببرد.

در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۰۸ ویلیام تافت با اختلاف قابل توجهی در آرای الکتورال برایان را شکست داد و به عنوان بیست و هفتمین رییس جمهوری ایالات متحده انتخاب شد. درآن زمان جمعیت ایالات متحده ۹۵ میلیون و ۹۷۲ هزار و ۲۶۶ نفر بود.

روش های تافت دراداره کشور با رییس جمهوری قبلی تفاوت داشت. برخلاف روزولت تافت به گسترش محدوده اختیارات ریاست جمهوری اعتقادی نداشت.

تافت با دفاع از لایحه ای که به طور غیر منتظره نرخ تعرفه های گمرکی را بالا میبرد بسیاری از جمهوری خواهان لیبرال را از خود دور کرد. این گروه از جمهوری خواهان لیبرال کمی بعد حزب ترقی خواهان را تشکیل دادند. وزیر کشور کابینه تافت متهم شده بود که سیاستهای محافظه کارانه روزولت را دنبال نمی کند. تافت از وزیر کابینه اش دفاع کرد و این مساله نیز سبب رنجش ترقیخواهان شد.

دستاوردهای دولت تافت

در زمان ریاست جمهوری ویلیام تافت، دولت ۸۰ شکایت علیه اتحادیه های بزرگ صنایع طرح کرد.همچنین کنگره در زمینه اخذ مالیات فدرال و انتخاب مستقیم اعضای سنای آمریکا اصلاحاتی صورت داد و کمیسیون بازرگانی ایالتی مسوول تعیین نرخ قطارها شد.

سال ۱۹۱۲، زمانیکه جمهوری خواهان تافت را بار دیگربرای انتخابات ریاست جمهوری نامزد کردند روزولت حزب جمهوری خواه را ترک کرد و رهبری ترقی خواهان را بر عهده گرفت و به این ترتیب بود که هردو شکست خوردند و پیروزی وودرو ویلسون در انتخابات بعدی تضمین شد.

تافت پس از پایان دوره ریاست جمهوری به دانشگاه ییل بازگشت و درآنجا به تدریس حقوق پرداخت. با روی کار آمدن دولت وارن هاردینگ، ویلیام تافت رییس دیوان عالی آمریکا شد. او تا پیش از مرگش عهده دار این سمت بود. تافت از این شغل بسیار رضایت داشت، بطوریکه در جایی نوشت:« حتی به خاطر نمی آورم که زمانی رییس جمهوری آمریکا بودم». ویلیام تافت سال ۱۹۳۰ در واشنگتن دی سی درگذشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:3  توسط صنم کازرونی  | 

تئودور روزولت


تئودور روزولتتئودور روزولت بین سالهای ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۹ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۲۸۰ تا ۱۲۸۷خورشیدی. در این سالها بود که مظفر الدین شاه، فرمان مشروطیت را امضا کرد و چند روز پس از آن درگذشت. با مرگ مظفرالدین شاه، محمد علی میرزا جای پدرش را گرفت و بر تخت سلطنت نشست.

تئودور روزولت، بیست و ششمین رییس جمهوری آمریکا

پس از ترور مک کینلی، تئودور روزولت، معاون او که تقریبا ۴۳ ساله بود، جوانترین رییس جمهوری در تاریخ آمریکا شد. روزولت رییس جمهوری بود که کنگره و مردم آمریکا را به شدت در مسیر اصلاحات مترقی و در پیش گرفتن سیاست خارجی قوی، هدایت کرد. تئودور روزولت به نهاد ریاست جمهوری که پیشتر اندکی تضعیف شده بود، نیرویی تازه بخشید.

او معتقد بود رییس جمهوری، خدمتگزار ملت است و باید هر اقدامی راکه به نفع مردم باشد انجام دهد مگر آنکه منع قانونی داشته یا خلاف قانون اساسی باشد.
او در جایی گفته است:« من قدرت را غصب نکردم اما حیطه اختیارات و قدرت نهاد اجرایی را گسترش دادم».

ورود به دنیای سیاست


تئودور روزولت سال ۱۸۵۸ در خانواده ای ثروتمند در شهر نیویورک بدنیا آمد. او در دانشگاه هاروارد و کلمبیا تحصیل کرد. سال ۱۸۸۴ همسر اول و مادرش، هردو در یک روز درگذشتند، روزولت پس از این حادثه دو سال تمام را در مزرعه اش در داکوتا گذراند و با اداره امور مزرعه، سواری، شکار و حتی تعقیب قانون شکنان سعی کرد بر این غم فایق آید.

در سفری به لندن در دسامبر سال ۱۸۸۶ با ادیت کارو ازدواج کرد. روزولت طی جنگ آمریکا-اسپانیا از سرشناس ترین قهرمانان این جنگ بود. تامس پلات ، سناتور نیویورک در آن زمان برای انحراف افکار عمومی از رسوایی ای که در ایالت نیویورک پیش آمده بود ، پذیرفت که روزولت برای انتخابات فرمانداری نیویورک در سال ۱۸۹۸ نامزد شود. روزولت در این انتخابات پیروز شد.

روزولت در دوران ریاست جمهوری خود ایده ای را، مبنی بر آنکه دولت باید داور میان نیروهای اقتصادی کشور، بویژه میان نیروهای سرمایه دار ی و کارگری باشد و بدور از جهت گیری به برقراری توازن و عدالت اقتصادی کمک کند، نهادینه کرد. در آغاز دوره ریاست جمهوری تئودور روزولت، جمعیت ایالات متحده آمریکا ۷۵ میلیون و ۹۹۴ هزار و ۵۷۵ نفر بود.

تئودور روزولت در دوره ریاست جمهوری اش توانست آمریکا را به سمتی هدایت کند که نقشی فعالتر در زمینه سیاست جهانی داشته باشد. ضرب المثل محبوب روزولت این بود:« نرم سخن بگو اما یک چماق با خودت داشته باش.....»

تئودور روزولت از اهمیت استراتژیک لزوم ایجاد راه میانبری بین دو اقیانوس اطلس و آرام آگاهی داشت به همین دلیل در ساخت کانال پاناما نقش بسیار مهمی ایفا کرد.

استنباطی که روزولت از دکترین مونرو داشت مانع از آن شد که کشورهای خارجی در حوزه دریای کاراییب پایگاهی ایجاد کنند و روزولت حق انحصاری دخالت درآمریکای لاتین را به آمریکا اختصاص داد.

تئودور روزولت به خاطر میانجیگری بین روسیه و ژاپن در جنگ سال ۱۹۰۵ و انعقاد معاهده صلح، جایزه صلح نوبل را دریافت کرد.

روزولت در زمینه حفظ منابع طبیعی نیز اقدامات بسیار موثری انجام داد، مناطق بیشتری را در غرب آمریکا به عنوان جنگل های ملی اعلام کرد، زمین هایی رابرای مصارف عمومی اختصاص داد و پروژه های بزرگ آبیاری را به انجام رساند.

سوقصد نافرجام

پس از پایان دوره ریاست جمهوری در سال ۱۹۰۹ ، روزولت به قاره آفریقا سفر کرد. او پس از این سفر دوباره به دنیای سیاست بازگشت، حزب جدیدی تاسیس و برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۱۲ اقدام کرد. در حالیکه در میلواکی مشغول تبلیغات بود از ناحیه سینه، هدف تیراندازی یک فرد متعصب قرار گرفت. تئودور روزولت از این ماجرا جان سالم بدر برد.

تئودور روزولت سال ۱۹۱۹ در خلیج اویستر نیویورک درگذشت. روزولت در مورد زندگی خود گفته است:« هیچ مردی زندگی شاد تر از زندگی من نداشته است، زندگی من از هر جهت توام با شادی بود».

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:2  توسط صنم کازرونی  | 

ویلیام مک کینلی


ويليام مک کينلیویلیام مک کینلی، بین سالهای ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۱ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران همزمان است با ۱۲۷۵ تا ۱۲۸۰خورشیدی و دوران سلطنت مظفرالدین شاه قاجاردر ایران.

ویلیام مک کینلی، بیست وپنجمین رییس جمهوری آمریکا

سال ۱۸۹۶، در کنوانسیون جمهوری خواهان و در دوران رکود بزرگ اقتصادی، مارکوس آلونزوهانا، یک بازرگان ثروتمند اهل کلیولند، با حمایت از دوستش ویلیام مک کینلی کمک کرد تا او به عنوان نامزد جمهوری خواهان درانتخابات ریاست جمهوری شرکت کند. هانا، مک کینلی را به عنوان"عامل شکوفایی اقتصادی" معرفی کرد.

در آن زمان دموکراتها طرفدار ضرب نامحدود سکه های طلا و نقره بودند، مارکوس هانا توانست حمایت جمهوری خواهان ساکن شرق را که نگران دیدگاه دموکراتها در رابطه با ضرب سکه بودند، جلب کند و هم زمان نیز مک کینلی در کنتون اوهایو با نمایندگان حزب ملاقات می کرد.

ویلیام مک کینلی توانست با کسب بیشترین رای عمومی در ۲۴ سال گذشته، رقیب دموکراتش ویلیام جنینگ برایان را شکست داده و به عنوان بیست و پنجمین رییس جمهوری آمریکا انتخاب شود.

جوانی و ورود به دنیای سیاست

ویلیام مک کینلی سال ۱۸۴۳ در شهر نایلز در اوهایو بدنیا آمد، مک کینلی مدتی در کالج الیگنی درس خواند و به کار معلمی پرداخت، با شروع جنگ داخلی آمریکا در ارتش ایالات متحده داوطلبانه ثبت نام کرد. او در پایان جنگ با درجه افتخاری سرگرد نیروهای داوطلب از ارتش مرخص شد.

ویلیام مک کینلی، به مدرسه حقوق آلبانی رفت و پس از پایان تحصیلاتش یک دفتر حقوقی در کنتون اوهایو باز کرد. اوهمانجا با آیدا ساکستون، دختر یک بانکدار محلی ازدواج کرد.

ویلیام مک کینلی در سن ۳۴ سالگی به کنگره راه یافت. شخصیت جذاب، خصوصیات بی نظیر، زیرکی وسرعت انتقال ویلیام سبب شد تا به سرعت پله های ترقی را طی کند. طی ۱۴ سال خدمت در کنگره، یکی از بزرگترین کارشناسان تعرفه گمرکی شد. قانونی که سال ۱۸۹۰ در این زمینه به اجرا درآمد به نام مک کینلی نامگذاری شد. ویلیام مک کینلی سال ۱۸۹۲ به عنوان فرماندار اوهایو انتخاب و در سال ۱۸۹۴ بار دیگر به این مقام برگزیده شد.

دوران ریاست جمهوری

ویلیام مک کینلی سال ۱۸۹۷ در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسید، درآن زمان جمعیت ایالات متحده ۷۵ میلیون و ۹۹۴ هزار و ۵۷۵ نفر بود و اثرات رکود بزرگ اقتصادی سال ۱۸۹۳ ، هنوزکامل از بین نرفته بود و درجامعه حساسیت زیادی بر سر مساله ضرب سکه نقره وجود داشت. ویلیام مک کینلی، تصمیم گیری در مورد این مساله مالی را به کنگره ارجاع کرد و از کنگره خواست جلسات ویژه ای در این رابطه برگزار کند. نتیجه جلسات کنگره، اعمال بالاترین تعرفه گمرکی در تاریخ آمریکا بود.

در محیط دوستانه دولت مک کینلی، رشد و تحولات صنعتی با نرخ بی سابقه ای پیش می رفت. روزنامه ها کاریکاتور مک کینلی را به صورت پسر بچه ای به تصویر می کشیدند که مارکوس هانا، نماینده اتحادیه شرکتها و تراستها، او را هدایت می کند.اما در حقیقت، مک کینلی تحت کنترل مارکوس هانا نبود، مک کینلی بارها اتحادیه شرکتها را محکوم کرده وآن را توطئه ای خطرناک برای منافع مردم دانسته بود.

سیاست خارجی و جنگ صد روزه

آنچه بیشتر در دولت مک کینلی مورد توجه بود مساله سیاست خارجی بود و نه مساله شکوفایی و رونق اقتصادی.

در آن زمان کوبا مستعمره اسپانیا بود، بن بست میان نیروهای اسپانیایی و انقلابیون کوبا، سبب شد تا روزنامه های آمریکایی بشدت از اوضاع کوبا انتقاد کنند. روزنامه ها در آن زمان نوشتند که یک چهارم جمعیت کوبا کشته شده و بقیه نیز بشدت در رنج هستند. این شرایط بر خشم عمومی در آمریکا دامن زد ورییس جمهوری را برای حمایت از انقلابیون کوبا و جنگ علیه اسپانیا تحت فشار گذاشتند. رییس جمهوری ناتوان از مهار کنگره و مردم آمریکا، سال ۱۸۹۸ طی پیامی اعلام بی طرفی کرد، اما در واکنش به این کار رییس جمهوری کنگره سه قطعنامه صادر کرد که معادل با اعلام جنگ برای آزادی و استقلال کوبا بود.

در جنگ صد روزه، ایالات متحده ناوگان اسپانیایی ها را در بندر سانتیاگو در کوبا نابود کرد، مانیل را در فیلیپین به تصرف درآورد و پورتوریکو را اشغال کرد.

سال ۱۹۰۰ مک کینلی بار دیگر به عنوان رقیب در انتخابات ریاست جمهوری در برابر برایان، نامزد دموکراتها حاضر شد. در تبلیغات انتخاباتی برایان بشدت به امپریالیسم حمله می کرد. مک کینلی به آرامی شعار تبلیغاتی خود را که اصطلاحاً "سفره ای پر از غذا" بود، تکرار می کرد. استراتژی جمهوری خواهان در آن زمان این بود که مک کینلی بهتر است برای انتخاب مجدد خود را به طبقه کارگرنزدیک کند.

آغاز دوره دوم و سو قصد در بوفالو
 

ویلیام مک کینلی برای دومین باربه ریاست جمهوری انتخاب شد، اما دور دوم ریاست جمهوری مک کینلی در سپتامبر سال ۱۹۰۱ به صورت غم انگیزی پایان یافت. ویلیام مک کینلی در صف ورود به نمایشگاه پان آمریکن درشهر بوفالو در ایالت نیویورک ایستاده بود، که یک آنارشیست دو بار به او شلیک کرد. مک کینلی ۸ روز بعد درگذشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 6:0  توسط صنم کازرونی  | 

گرور کلیولند(دومین دوره)


گروور کليوندگرور کلیولند دو دوره غیر متوالی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت دومین دوره ریاست جمهوری کلیولند بین سالهای ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۷ میلادی بود.این دوران همزمان است با ۱۲۷۱ تا ۱۲۷۵خورشیدی .دراین دوره ناصر الدین شاه قاجاربه قتل رسید و فرزندش، مظفرالدین شاه تاجگذاری کرد.

گرور کلیولند، بیست وچهارمین رییس جمهوری آمریکا

گرور کلیولند، اولین رییس جمهوری دموکراتی بود که پس از جنگ داخلی آمریکا انتخاب شد. کلیولند همچنین یگانه رییس جمهوری است که دو دوره غیرمتوالی رییس جمهوری آمریکا بوده است.


جوانی

گرور کلیولند سال ۱۸۳۷ در نیوجرسی بدنیا آمد، او یکی از نه فرزند یک کشیش پریسبایترین یا کلیسای مشایخی پروتستان بود. گرور کودکی اش را در منطقه ای واقع در شمال نیویورک گذراند.

کلیولند در جوانی در شهر بوفالو به کار وکالت مشغول شد و در این حرفه به عنوان فردی شناخته شد که مصمم ، دقیق وقاطع است.

ورود به دنیای سیاست

گرور کلیولند در ۴۴ سالگی، قدم در راهی گذاشت که نهایتا او را به کاخ سیفد برد. کلیولند به عنوان یکی از اصلاح طلبان برای شهرداری بوفالو نامزد شد ، سال ۱۸۸۱ به عنوان شهردار بوفالو انتخاب و پس از آن نیز فرماندار نیویورک شد.

کیلولند با حمایت دموکراتها و جمهوریخواهان اصلاح طلب موسوم به" ماگوامپ ها" در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شد. ماگوامپها، جمهوری خواهانی بودند که از سوابق جیمز بلین رقیب انتخاباتی کلیولند ناراضی بودند و به همین دلیل درانتخابات سال ۱۸۸۴ از نامزد دموکراتها حمایت کردند در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۶۲ میلیون و ۹۴۷ هزار و ۷۱۴ نفر بود.

دوره نخست ریاست جمهوری

گرور کلیولند زمانیکه وارد کاخ سفید شد هنوز مجرد بود، وابتدا در استفاده از امکانات کاخ سفید احساس راحتی نمی کرد. این مساله از محتوی نامه ای که برای یکی از دوستانش نوشته بود مشهود است: « باید در مراسم شام شرکت کنم اما ترجیح می دادم به جای این غذاهای فرانسوی، می رفتم وماهی شور، پنیر سوییسی و دنده گوسفند می خوردم». کلیولند مدت زیادی در کاخ سفید مجرد نماند و در ماه ژوئن سال ۱۸۸۶ با فرانسس فولسوم بیست و یکساله ازدواج کرد. گرور کلیولند تنها رییس جمهوری آمریکاست که در کاخ سفید و در دوره ریاست جمهوری اش ازدواج کرد.

اصلاحات کلیولند و رییس جمهور وتویی

گرور کلیولند بشدت طرفدار سیاست منع اعطای امتیاز به گروههای اقتصادی بود. او لایحه ای را که بر اساس آن ۱۰هزار دلار برای توزیع دانه غلات میان کشاورزان دچار خشکسالی شده تگزاس در نظر گرفته شده بود، وتو کرد. او در مورد این لایحه نوشت:« کمک فدرال در چنین مواردی باعث می شود که همه از دولت انتظار محبتهای ویژه داشته باشند و این کار شخصیت وغرورملی ما را خدشه دار می کند....»

گرور کلیولند همچنین بسیاری ازلوایح مستمری برای کهنه سربازان جنگ داخلی را که به نظر نادرست می رسید، وتو کرد.

 کنگره زیر بار فشار ارتش بزرگ جمهوری لایحه اعطای مستمری را برای معلولانی که در خدمت نظام از کار افتاده نشده بودند، تصویب کرد. کلیولنداین لایحه را نیز وتو کرد.

 گرور کلیولند دستور داد تا در مورد اعطای زمینهای غرب به تشکیلات شبکه راه آهن تحقیق صورت گیرد که این خشم مسوولان راه آهن رابرانگیخت. رییس جمهوری آنها را مجبور کرد ۳۲ میلیون هکتار از این اراضی را به دولت پس دهند.

در دسامبر سال ۱۸۸۷، کلیولند از کنگره خواست تا تعرفه های بالای حمایتی را کاهش دهد .

در پایان اولین دوره چهارساله ریاست جمهوری، کلیولند باردیگر در انتخابات سال ۱۸۸۸نامزد شد وهرچند از نظرآرای عمومی اکثریت را بدست آورد اما بنجامین هریسون، رقیب جمهوری خواه او آرای الکتورال بیشتری کسب کرد وهریسون به عنوان بیست و سومین رییس جمهوری آمریکا انتخاب شد. چهار سال بعد در انتخابات سال ۱۸۹۲ کلیولند بار دیگرگزینه جمهوری خواهان برای نامزدی ریاست جمهوری بود، این بار گرور کلیولند، با اختلاف قابل توجهی در آرای الکتورال، بنجامین هریسون را شکست داد و بیست وچهارمین رییس جمهوری آمریکا شد.

دومین دوره ریاست جمهوری

گرور کلیولند در دومین دوره ریاست جمهوری خود، با رکود اقتصادی مواجه شد. او باید با بحران در خزانه داری، ورشکستگی مشاغل، عدم پرداخت وام مزارع و بیکاری دست و پنجه نرم می کرد و سعی در حل این مشکلات داشت.

 با اتخاذ تدابیر اقتصادی و کمک وال استریت، میزان ذخایر طلای خزانه داری دوباره به جای خود برگشت و اوضاع اقتصادی سر و سامان یافت.

زمانیکه اعتصاب کارگران راه آهن در شیکاگو به خشونت کشیده شد، کلیولند طی فرمانی سربازان فدرال را به محل اعزام کرد و گفت:« اگربه تمام ارتش و نیروی دریایی آمریکا برای تحویل کارت پستالی در شیکاگو احتیاج باشد، این کارت به مقصد خواهد رسید».

نحوه برخورد کلیولند با اعتصابیون به غرور بسیاری از آمریکایی ها لطمه زد، سیاستهایی که کلیولند در زمان رکود اقتصادی پیش گرفت نیز چندان محبوب نبود، دموکراتها او را ترک کردند و ویلیام جنینگ برایان را برای انتخابات سال ۱۸۹۶ نامزد کردند.

پس از ترک کاخ سفید کلیولند دوران بازنشستگی را در پرینستون نیوجرسی آغاز کرد. گروور کلیولند سال ۱۹۰۸ درگذشت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 5:58  توسط صنم کازرونی  | 

مطالب قدیمی‌تر